جستجو در مقالات منتشر شده


7 نتیجه برای حسن‌زاده

دكتر سعید چمن‌آزاد شهری، دكتر سيد کاظم ملکوتی، دكتر سيد مهدی حسن‌زاده،
دوره 10، شماره 1 - ( تابستان و پاييز 1383 )
چکیده

 

هدف: این پژوهش با هدف بررسی سطح کلسترول خون بیماران روانپزشکی بستری دارای افکار خودکشی و مقایسه‌ی آن با سطح کلسترول خون بیماران مشابه که دارای افکار خودکشی نبوده‌اند، انجام شده است.

روش: در این پژوهش توصیفی مقطعی سطح کلسترول خون 374 بیمار (247 مرد، 127 زن) بستری در مرکز آموزشی- درمانی روانپزشکی ایران، در دو گروه با و بدون افکار خودکشی سنجیده و با هم مقایسه شد. این افراد با تشخیص‌های اسکیزوفرنیا (157 نفر)، اختلال دوقطبی (192 نفر)، افسردگی اساسی (68 نفر) و سایر اختلال‌های روانپزشکی بستری شده بودند. برای تحلیل داده‌ها آزمون آماریt به‌کار برده شد.

یافته‏ها: سطح کلسترول پایه در دو گروه بیماران با و بدون افکار خودکشی تفاوت معنی‏دار نداشت.

نتیجه: شاید نتوان کلسترول خون را به‌عنوان شاخص زیست‌شناختی و عامل خطر برای خودکشی در بیماران روانپزشکی بستری به‌شمار آورد.

 


رمضان حسن‌زاده، سيد منصور تولیتی، سيد حمزه حسینی، فرزانه داوری،
دوره 12، شماره 3 - ( پاييز 1385 )
چکیده

چکیده

 هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر چشمداشت‌ها، افکار و منبع کنترل سلامت در کیفیت زندگی، رفتارهای بهداشتی و ارتقاء‌ سلامت بوده است.

روش‌: آزمودنی‌های پژوهش 360 نفر از دانش‌آموزان دختر دبیرستان‌های شهرستان ساری بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شده بودند. داده‌ها به‌کمک پرسش‌نامه منبع کنترل سلامت و پرسش‌نامه رفتار بهداشتی گردآوری و بر پایه ضریب همبستگی پیرسون و آزمون آماری t تحلیل گردیدند.

یافته‌ها: یافته‌ها نشان دادند که بین منبع کنترل درونی سلامت و رفتار بهداشتی در زمینه‌های بهداشت فردی (05/0p< )، تغذیه (05/0p<)، ورزش (05/0p< )، خواب و استراحت (05/0p< )، و کنترل اضطراب (05/0p< ) ‌رابطه معنی‌داری وجود دارد. هم‌چنین بین رفتار بهداشتی دانش‌آموزان با منبع کنترل درونی و بیرونی سلامت تفاوت معنی‌داری وجود داشت.

نتیجه‌گیری:  افکار و منبع کنترل سلامت در کیفیت زندگی و رفتارهای بهداشتی مؤثرند.


دكتر مجید صادقی، دكتر ارسیا تقوا، دكتر غلامرضا میرسپاسی، دكتر سيد مهدی حسن‌زاده،
دوره 13، شماره 1 - ( ويژه‌نامه OSCE بهار 1386 )
چکیده

چکیده

هدف:با توجه به کاربرد روز افزون بیماران استانداردشده در آزمون ساختار یافته عینی- بالینی (OSCE) روانپزشکی، این بررسی با هدف سنجش دیدگاه‌های استادان ممتحن و دستیاران شرکت‌کننده نسبت به عملکرد بیماران استانداردشده انجام شده است.

روش:طی یک آزمون OSCE، 22 نفر از دستیاران سال آخر روانپزشکی و 16 استاد ارزیاب شرکت نمودند و در هر هشت ایستگاه عملکرد هشت بیمار استانداردشده را پس از آزمون مورد ارزیابی قرار دادند و نتایج به‌صورت جدول ارایه گردید.

یافته‎ها:این بررسی نشان داد که بیماران استانداردشده عملکرد قابل قبول و مناسبی چه از نظر اجرا بر پایه سناریوها و چه از نظر واقعی به‌نظر آمدن داشتند.

نتیجه‌گیری:استفاده از بیماران استانداردشده در OSCE روانپزشکی از نظر استادان ارزیاب و دستیاران توصیه می‎شود.

 


دكتر عباس عطاری، دكتر غلامرضا میرسپاسی، دكتر ارسیا تقوا، دكتر جعفر بوالهری، مهین امین‌الرعایا، دكتر اکبر حسن‌زاده،
دوره 13، شماره 1 - ( ويژه‌نامه OSCE بهار 1386 )
چکیده

چکیده

هدف:آزمون ساختار‌یافته عینی- بالینی (OSCE) برای امتحانات جامع دستیاری و بورد تخصصی روانپزشکی به‌کار گرفته می‌شود. در یک بررسی راهنما که با همکاری دانشگاه‌های علوم پزشکی ایران، تهران و اصفهان در مرکز تحقیقات علوم رفتاری اصفهان انجام شد، ضمن آشناشدن دستیاران و استادان رشته روانپزشکی با این آزمون، روایی و پایایی آن بررسی گردید.

روش:این بررسی برای تعیین روایی و پایایی آزمون OSCE در روانپزشکی در پاییز 1384 در مرکز تحقیقات علوم رفتاری اصفهان انجام شد. برای این منظور یک کارگاه سه روزه تشکیل گردید. 22 نفر از استادان و 22 نفر از دستیاران در این برنامه شرکت نمودند. شش ایستگاه 10 دقیقه‌ای طراحی گردید. برای تعیین روایی، روش روایی صوری و برای تعیین پایایی روش‌های پایایی بین ایستگاهی، همسانی درونی، ضریب وابستگی و پایایی موازی به‌کار برده شد.

یافته‌ها:میانگین کل نمرات چک‌لیست دستیاران 28/84 (انحراف معیار 91/11) و ضریب وابستگی بین نمرات ارزیاب‌ها (در مجموع شش ایستگاه) برابر با 96/0 و ضریب همبستگی آن 82/0 به‌دست آمد. ضریب همبستگی پیرسون بین میانگین نمره‌های چک‌لیست و نمره کلی محاسبه و ضریب همبستگی 89/0 (001/0>p ) به‌دست آمد. روایی آزمون در حد بسیار خوب بود.

نتیجه‌گیری:آزمون شفاهی به روش OSCE برای دستیاران روانپزشکی انجام‌شدنی است و از روایی و پایایی مناسبی برخوردار است.

 


دكتر سیدمهدی حسن‌زاده،
دوره 14، شماره 4 - ( زمستان 1387 )
چکیده

      در ارتباط با مقاله منتشرشده در شماره 53 (سال چهاردهم، شماره 2، تابستان 1387) با عنوان «مرور سیستماتیک بررسی‌های انجام‌شده در زمینه خودکشی و اقدام به خودکشی در ایران»، آقای دکتر سیدمهدی حسن‌زاده (دانشیار محترم گروه روانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران) برای تکمیل جدول 2 (صفحه 118) مطالب زیر را به دفتر مجله ارسال کرده‌اند که ضمن سپاس از ایشان، توجه خوانندگان محترم مجله را به آن جلب می‌کنیم:

 

جدول 2- یافته‌های برخی بررسی‌های انجام شده در زمینه اقدام به خودکشی در ایران بر حسب نام پژوهشگر،  سال انتشار و  محل پژوهش

پژوهشگر

سال

انتشار

محل پژوهش

شمار آزمودنی‌ها

درصد افراد مورد بررسی

میانگین سنی

(سال)

تأهل

بیشترین روش مورد استفاده

سابقه افسردگی

مردان

زنان

مجرد

متأهل

حسن‌زاده
و همکاران

(1366)

اصفهان

200

34

66

زنان 18- 17

مردان 24-23

5/32%

5/62%

دارو و سموم

30%


مهین امین‌الرعایا ، دكتر عباس عطاری، اکبر حسن‌زاده،
دوره 16، شماره 2 - ( تابستان 1389 )
چکیده

هدف: نظر به اهمیت و نقش تحقیقات علمی در برنامه‌ریزی‌های خرد و کلان، و نیز با توجه به این‌که پژوهش‌ها باید در راستای نیازهای اصلی جامعه مربوطه باشد، هدف این مطالعه نیازسنجی پژوهشی در حیطه علوم رفتاری و اولویت‌بندی آنها از دیدگاه دست‌اندرکاران بهداشت روان شهر اصفهان می‌باشد. روش: این مطالعه توصیفی، پیمایشی و مقطعی بر روی 91 نفر از روانپزشکان، روانشناسان، مددکاران، کاردرمان‌گرها، کارشناسان بهداشت و روانپرستاران شاغل در شهر اصفهان انجام شد. محیط پژوهش مرکز تحقیقات علوم رفتاری، مطب پزشکان و مراکز بهداشتی‌درمانی شهر اصفهان بود. روش جمع‌آوری اطلاعات، تکنیک دلفی بود. یافته‌ها: اولویت‌های پژوهشی از دیدگاه روانپزشکان عبارت بودند از: تبیین جایگاه حلقه گمشده مددکاری اجتماعی در حوزه روانپزشکی و مقایسه آن با الگوهای جهانی، بررسی مشکلات خانوادگی، شغلی، تحصیلی و دیگر عوامل در بیماران روانی؛ از دیدگاه روانشناسان شامل: بررسی نیازهای جنسی نوجوانان و راه‌های کنترل و تعادل آن متناسب با فرهنگ دینی، بررسی تأثیر روابط والدین با یکدیگر و با فرزندان بر اعتیاد جوانان؛ از دیدگاه مددکاران شامل: اثربخشی آموزش‌های تربیتی‌اجتماعی قبل از ازدواج در سازگاری زناشویی پس از ازدواج، اثر بخشی مداخلات اجتماعی در پیش‌گیری از طلاق؛ و از دیدگاه کاردرمان‌گران شامل: آسیب‌شناسی خانواده‌هایی که حداقل یک بیمار با مشکلات روانی در آنها وجود دارد، نقش و اهمیت یکپارچگی حسی در درمان انواع اختلالات خلقی. از دیدگاه کارشناسان بهداشت روان، اعتیاد پزشکان، پرسنل بهداشتی، کارمندان و کارگران، جزو اولویت‌های پژوهشی بود و اولویت‌های پژوهشی از دیدگاه روانپرستاران، آموزش خانواده و تأثیر آن در رفتار بیماران روانی و علل عود بیماری‌های روانپزشکی و عوامل آن ذکر شد. نتیجه‌گیری: بر اساس نیاز سنجی به‌عمل‌آمده از دست‌اندرکاران بهداشت روان و علوم رفتاری، پژوهش در حیطه‌های اعتیاد، خودکشی  و خانواده از اولویت بیشتری برخوردار است.


دکتر سیدمهدی حسن‌زاده ،
دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1391 )
چکیده

در سال1356 که بنده به‌عنوان دستیار روانپزشکی در دانشگاه اصفهان شروع به‌کار کردم استفاده از لیتیوم بین روانپزشکان اصفهان که تعدادشان از انگشتان یک دست کمتر بود معمول نبود. آن روزها برای درمان فاز مانیا از هالوپریدول1 (سرنیس2)، کلرپرومازین3 (لارگاکتیل4)، پرفنازین5 (تریلافون6، فنتازین7) و الکتروشوک8 (ECT) استفاده می‌شد.

تجویز والپروات سدیم9 و کاربامازپین10 هم معمول نبود. کتاب درسی ما آن روزها فریدمن-کاپلان11چاپ 1975 و سیناپس همان سال بود.کاپلان دومین چاپ خود را داشت.

در سال1356 با تأسیس گروه روانپزشکی دانشگاه اصفهان که توسط اساتید متخصص از آمریکا اداره می‌شد، کربنات لیتیوم به‌عنوان داروی اصلی اختلالات خلقی که آن روزها اختلالات عاطفی12 گفته می‌شد، وارد کار بالینی در اصفهان شد.

معدود روانپزشکان شهر  به دلایل مختلف مثل عدم آشنایی با لیتیوم یا احتمالاً نگرانی از عوارض خطرناک مسمومیت با آن، از لیتیوم استفاده نمی‌کردند و کاربرد آن تقریباً به‌طور اختصاصی در دست تیم دانشگاه بود.

پس از انقلاب اسلامی، استادان ما به‌تدریج به کشورهای خارجی مهاجرت کردند و گروه نوپای روانپزشکی اصفهان توسط آقای دکتر غلامحسین مبارکی و اینجانب در سخت‌ترین شرایط کاری (جنگ، نبود نیروی انسانی، نبود امکانات) و تهدید به انحلال گروه روانپزشکی توسط رئیس وقت دانشگاه اداره می‌شد.

یکی از ده‌ها مشکلی که با آن روبه‌رو شدیم مسأله لیتیوم بود.

داستان از این قرار بودکه به‌دلیل جنگ و تحریم و آغاز طرح ژنریک، واردات دارویی کشور به شدت کاهش یافت و ورود کربنات لیتیوم قطع شد. کربنات لیتیوم موجود در بازار ایران در آن روزها به‌نام پریادل13 بود که به شکل قرص‌های400 میلی‌گرمی از انگلستان وارد می‌شد. با نبود این دارو در بازار، درمان بیماران خلقی با اختلال جدی مواجه شد.

آن روزها دکتر غلامحسین مبارکی مدیر گروه و بنده  رئیس بخش روانپزشکی دانشگاه اصفهان، با خود اندیشیدیم که چگونه این معضل بزرگ را حل کنیم. پس از مدت‌ها مشورت با اساتید مختلف و اخذ نقطه‌نظرات، دست به‌کار شدیم.

 به دپارتمان شیمی دانشگاه اصفهان مراجعه کردیم که ببینیم از کجا می‌شود لیتیوم به‌دست آورد. ما را به کارخانه ذوب آهن معرفی کردند و شیمی‌دان‌های کارخانه به ما کربنات لیتیوم دادند. ما این ماده را به اساتید دانشکده داروسازی دانشگاه اصفهان تحویل دادیم و آنان کپسول‌های دست‌ساز کربنات لیتیوم300 میلی‌گرمی به ما پس دادند. با تهیه این کپسول‌ها خستگی ماه‌ها دوندگی و مذاکره برطرف شد و شیرینی این خاطره را هرگز فراموش نخواهم کرد.

البته در عمل  با یک مشکل جدی روبرو شدیم و آن این بود که چون کپسول‌ها با دست ونه با دستگاه پر می‌شد، بعضی بیشتر و بعضی کمتر از300 میلی‌گرم لیتیوم داشتند و این می‌توانست به عدم کنترل مناسب سطح خونی دارو بیانجامد و برای برخی بیماران کشنده باشد. با کنترل مکرر سطح خونی دارو و به‌کارگیری دوزاژ پایین‌تر  این مسأله را نیز حل کردیم.



صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb