جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای زمستانی

مرتضی آبرین، دکتر مهدی زمستانی، دکتر مهدی ربیعی، دکتر امیرهوشنگ باقری،
دوره 23، شماره 4 - ( زمستان 1396 )
چکیده

اهداف پژوهش حاضر برای بررسی اولیه کارایی هیپنوتراپی شناختیرفتاری بر اختلال بدشکلی بدن و همچنین افسردگی و ناتوانی این بیماران، انجام شد.
مواد و روشها طرح پژوهش حاضر از نوع تجربی تکموردی است. جامعه آماری پژوهش، افراد مبتلا به اختلال بدشکلی بدن در شهر سنندج بود. بر اساس نمونهگیری هدفمند، 3 نفر (دو مرد و یک زن) از مراجعان که ملاکهای ورود به پژوهش را داشتند، وارد پژوهش شدند. همچنین در این پژوهش از مقیاس بدشکلی بدن ییلبراون (BDD-YBOCS)، تست افسردگی بک (BDI-II)، مقیاس ناتوانی شیهان (SDS)، پرسشنامه چند محوری بالینی میلون (MCMI-III) و مصاحبه بالینی استفاده شد. هیپنوتراپی شناختیرفتاری به مدت 15 جلسه یک ساعتونیمه و به صورت دوجلسه در هفته به کار گرفته شد. برای تحلیل دادههای پژوهش از روش تحلیل تکموردی (با چند خط پایه) به کمک رسم نمودار و مقایسه میانگین و میانه موقعیتها استفاده شد.
یافتهها نتایج حاکی از این بود که نمرات شرکتکنندگان در شدت اختلال بدشکلی بدن، افسردگی و ناتوانی کاهش قابل توجهی یافت. دستاوردهای درمانی در دوره پیگیری چهارماهه نیز همچنان تداوم یافت.
نتیجهگیری هیپنوتراپی شناختیرفتاری در بهبود اختلال بدشکلی بدن و همچنین افسردگی و ناتوانی این بیماران کارایی لازم را دارد.

نگار بهشتی، مهدی زمستانی، فرزین رضاعی،
دوره 24، شماره 3 - ( پاییز 1397 )
چکیده

اهداف اختلال اضطراب فراگیر (GAD) وضعیت آشفته‌ساز بسیار شایعی در محیط‌های اجتماعی و مراکز مراقبت های اولیه است. دریافت‌نکردن درمان‌های مؤثر روان‌شناختی و دارویی برای آن، هزینه های گزافی را بر خانواده و جامعه تحمیل کرده است. پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری معطوف بر عدم تحمل ابهام با درمان دارویی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر انجام شد.
مواد و روش ها در طرحی شبه‌تجربی از نوع ‌پیش‌آزمون پس‌آزمون با دو گروه، 24 نفر از بیماران زن مبتلا به GAD پس از ارزیابی بالینی اولیه و احراز شرایط پژوهش، انتخاب شدند و در دو گروه درمانی قرار گرفتند: گروه اول درمان شناختی رفتاری معطوف بر عدم تحمل ابهام (CBT-IU) که 12 نفر به صورت نمونه‌گیری در دسترس از طریق فراخوان و گروه دوم درمان دارویی که 12 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. جامعه مدنظر در گروه اول (گروه درمان روان‌شناختی) شامل تمامی دانشجویان دختر دانشگاه کردستان و جامعه مدنظر در گروه دوم (گروه کنترل و درمان دارویی) شامل تمامی بیماران زن مراجعه‌کننده به مراکز درمانی خصوصی شهر سنندج بود. گروه اول (CBT-IU) 12 جلسه درمان انفرادی هفتگی را دریافت کردند و گروه دوم زیر نظر روان‌پزشک با داروهای ضد اضطراب (SSRIs) تحت درمان دارویی قرار گرفتند. تمام آزمودنی‌ها در مرحله ‌پیش‌آزمون و پس‌آزمون پرسش‌نامه‌های نگرانی پنسیلوانیا (PSWQ)، عدم تحمل ابهام (IUS) و اجتناب شناختی (CAQ) را کامل کردند. داده‌ها به کمک روش آماری تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر (Repeated Measure) و با استفاده از نرم افزار SPSS 21 تحلیل شدند. 
یافته ها نتایج تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر نشان داد تفاوت نمرات در دو مرحله ‌پیش‌آزمون و پس‌آزمون در متغیرهای نگرانی (F=12/53؛ P<0/05)، عدم تحمل ابهام (F=4/40؛ P<0/05)، و اجتناب شناختی (F=0/45؛ P<0/05) از لحاظ آماری معنی‌دار است. 
نتیجه گیری از آنجا که مداخله شناختی رفتاری به طور اختصاصی به مؤلفه‌‌های شناختی (نگرانی، عدم تحمل ابهام و اجتناب شناختی) می‌پردازد و ابزارهای انتخاب‌شده نیز اغلب مؤلفه‌های مرتبط با مداخله انجام‌شده برای این گروه را می‌سنجند، اثربخشی بیشتر این درمان بر متغیرهای بررسی‌شده در مقایسه با درمان دارویی توجیه‌پذیر است. با توجه به تأثیر درمان شناختی رفتاری معطوف بر عدم تحمل ابهام بر مؤلفه‌های شناختی بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، این نتایج برای متخصصان بالینی دست‌اندرکار در مراکز درمانی تلو‌یحا‌ت کاربردی دارد. 


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله روانپزشکی و روانشناسی بالینی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Iranian Journal of Psychiatry and Clinical Psychology

Designed & Developed by : Yektaweb