iumssj
نسخه زودآیند برای شماره آذر                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


، :marjanabedini.at@gmail.com
چکیده:   (121 مشاهده)
مقدمه: با افزایش مشارکت در فعالیت‌های ورزشی تعداد افراد در معرض خطر آسیب‌دیدگی افزایش می یابد. این آسیب‌ها باید به‌طور صحیح شناسایی و درمان شوند، تا فرصت شرکت مجدد در فعالیت ورزشی فراهم شود. هدف از انجام این تحقیق بررسی نقش پیش‌بین فاکتورهای پوسچرال، بیومکانیکی و نقص­های عصبی عضلانی در وقوع آسیب اندام تحتانی زنان فعال بود.
مواد و روش: تعداد 63 نفر زن فعال 33/2±36/22سال با میانگین قد98/5±17/164و وزن 08/1±77/53، باتوجه به معیارهای پژوهش، به‌صورت هدفمند، انتخاب شدند. متغیرهای تحقیق در سه گروه  عصبی عضلانی، بیومکانیکی و پوسچرال تقسیم شدند. در این تحقیق از فورسپلیت برای ارزیابی ثبات پاسچرال (فاکتور بیومکانیکی)، کولیس جهت اندازه‌گیری فاصله بین کندیل ها و قوزک‌ها، گونیامتر ساده جهت اندازه‌گیری زاویه  کوادری سپس و دوربین دیجیتال جهت بررسی شناسایی نقص‌های عصبی عضلانی استفاده گردید. محقق برای ثبت میزان آسیب‌دیدگی آزمودنی‌ها به مدت یک ترم در جلسات تمرین و مسابقه برای تکمیل فرم آسیب‌دیدگی حضور یافت.
نتایج: ضریب همبستگی پیرسون  نشان داد که ارتباط بین TTB قدامی - خلفی و میزان آسیب (295/0 =r)، ارتفاع قوس پا و میزان آسیب (239/0- =r)، زاویه کوادری سپس و میزان آسیب‌ (301/0 =r)، فاصله قوزک‌ها و میزان آسیب (331/0 =r) ، بین فاکتورهای عصبی- عضلانی و میزان آسیب (42/0 =r) معنادار بود.
 نتیجه گیری: با توجه به یافته های تحقیق زنان دارای نقص های عصبی عضلانی بیشترین آسیب را می بینند، از آنجا که نقص های عصبی و عضلانی بیشترین قدرت پیش بینی را دارند به نظرمی‌رسد که توجه به فاکتورهای عصبی عضلانی برای پیشگیری از وقوع آسیب، پیش از فصل بازی‌ها امری کاربردی است.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: آسیب‌شناسی

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb