iumssj

جستجو در مقالات منتشر شده


25 نتیجه برای امینی

دکتر علی امینی،
جلد 1، شماره 0 - ( پاییز 1373 )
چکیده

  در بین مراجعه کنندگان به مراکز مختلف زنان و زایمان وجود توده های لنگی یک یافته شایع می باشد،  این توده های فیزیولوژیک و پاتولوژیک از سیستم های مختلف ژنیکولوژیک، ادراری، گوارشی و سایربافتها نشات گرفته و علائم بسیار متفاوتی را ایجاد می کنند.  در این مطالعه خصوصیات فردی و کلینیکی بیمارن دچار توده لگنی که طی دو سال به مرکز آموزشی درمانی شهید اکبرآبادی مراجعه کرده اند، به صورت گذشته نگر بررسی و نتایج زیر به دست آمده است:اغلب بیماران با شکایت دردهای مزمن شکمی و خونریزیهای غیر طبیعی رحمی مراجعه و بیش از 50 درصد آنها درسنین باروری بوده اند، در معاینه فیزیکی اغلب توده های طرفی و مربوط به تخمدانها، قابل  لمس بوده، در حالی که توده های رحمی کمتر قابل لمس بوده اند. در بیماران در سنین پایین تر توده ها اغلب  مربوط به عوارض حاملگی از جمله حاملگی خارج رحمی بوده است. از نظر پاتولوژیک، لیومیوم و  آدنومیوزیس شایع ترین تشخیص های مطرخ شده بوده که عمدتا در سنین میانسالی وجود داشته است.  یافته های سونوگرافیک در بیشتر موارد با یافته های حین عمل تطابق داشته و به نظر می رسد سونوگرافی یک وسیله پاراکلینیک مناسب برای بررسی وضعیت توده های لگنی باشد. شناخت هر چه بهتر خصوصیات توده های لگنی، در تصمیم گیریهای مناسب و بموقع تشخیصی درمانی کمک کننده خواهد بود.


دکتر صفرعلی امینی، دکتر لادن حقیقی،
جلد 2، شماره 0 - ( تابستان 1374 )
چکیده

  هماتوم غلاف عضله رکتوس یک علت غیر معمول توده های شکمی است که می تواند به صورت شکم حاد جراحی تظاهر نماید. علل آن متعدد و گرفتن یک تاریخچه دقیق معمولا در جهت  مشخص شدن عامل زمینه ساز کمک کننده است. خونریزی غالبا ناشی از پارگی عروق اپیگاستریک وندرتا به علت  پارگی رشته های عضله رکتوس می باشد . این عارضه در صورت عدم تشخیص صحیح به اعمال جراحی غیر ضروری  به تشخیص صحیح این عارضه کمک نموده (MRI) منجر می گردد. سونوگرافی، سی تی اسکن ورزونانس مغناطیسی  می باشد در این مقاله ضمن معرفی یک (Conservative) و درمان نیز به جز در موارد معدود، به صورت محافظه کارانه  مورد هماتوم خودبخودی عضله رکتوس در حین حاملگی تظاهرات بالینی، راههای تشخیصی، درمان و همچنین  سایر عوامل مستعد کننده این عارضه مورد بحث قرار گرفته است. 


دکتر علی امینی، دکتر محسن فکرت، دکتر میترا وشمگیر،
جلد 8، شماره 24 - ( 6-1380 )
چکیده

    در بیماری هیدروپس فتالیس (هیدروپس جنینی) جنین یا نوزاد دچار ادم شدید زیر جلدی همراه تجمع مایع در حفرات صفاقی و پلور می‌گردد. همولیز شدید، هیپرپلازی رده اریتروئید در مغز استخوان، خونسازی خارج از مغز استخوان در کبد و طحال، اختلال عملکرد کبدی و نیز آسیت و ادم از علائم همراه آن می‌باشند. هیدروپس جنینی به دو نوع ایمیون و غیرایمیون تقسیم می‌شود. نوع ایمیون بعلت عدم سازگاری Rh و نوع غیرایمیون بعلل کروموزومی، ناهنجاری قلبی ـ عروقی، ناهنجاری اسکلتی و یا سایر علل ایجاد می‌شود. تشخیص آن از طریق سونوگرافی و ارزیابی مادر از طریق کنترل دقیق آنتی‌بادی کومبس غیرمستقیم صورت می‌گیرد. در صورت وجود تیتر مثبت و بالارونده ارزیابی جنین از راه آمنیوسنتز یا کوردوسنتز باید انجام شود. در صورت خطرناک بودن وضعیت جنین انتقال خون داخل رحمی و ختم حاملگی بعنوان درمان باید صورت گیرد. در صورت امکان درمان علل هیدروپس غیرایمیون نیز می‌تواند کمک کننده باشد. در این مقاله به ارائه دو مورد هیدروپس جنینی غیرایمیون پرداخته می‌شود که با اقدامات درمانی تا کنون زنده مانده‌اند و به زندگی خود ادامه می‌دهند.


دکتر نسرین شایانفر، دکتر الهام امینی، دکتر ندا میرزمانی،
جلد 10، شماره 33 - ( 3-1382 )
چکیده

    کندروسارکوم مزانشیمی اولین بار در سال 1959 توضیح داده شد. این تومور یک تومور ناشایع استخوان و بافت نرم است که به صورت جزایر بافت غضروفی با حدود مشخص در میان یک زمینه از رشد سلولهای مزانشیمی اولیه مشخص می‌شود و اغلب در دهه دوم و سوم زندگی رخ می‌دهد. پیش‌اگهی بیماران بد بوده و عود موضعی و متاستاز شایع است. بیمار خانم 32 ساله‌ای بود که با شکایت درد شکم، تهوع و استفراغ به پزشک مراجعه کرده بود و در برش نگاری رایانه‌ای (CTScan) شکم، یک توده بزرگ در سمت چپ خلف صفاق با مناطق نکروزه وسیع داشت. بیمار با تشخیص احتمالی تومور کلیه تحت عمل اسپلنکتومی و نفرکتومی چپ قرار گرفت. در حین عمل جراحی توده‌ای که کاملاً سمت چپ خلف صفاق را اشغال کرده بود و به احشای مجاور چسبندگی داشت مشاهده گردید که برداشته شد. در بررسی میکروسکوپی تشخیص کندروسارکوم مزانشیمال مطرح گردید
دکتر علی‌ امینی، دکتر محمدحسین بدخش،
جلد 10، شماره 36 - ( 9-1382 )
چکیده

چسبیدن دوقلوها به هم یکی از ناهنجاریهای همراه با دوقلوهای مونوزیگوت، مونوآمنیون است که شیوع آن 1 در هر 000/50 حاملگی و 1 در 1500 حاملگی دو قلو بوده(1 در 200 حاملگی دو قلوی مونوزیگوت) و شایعترین نوع آن توراکوپاگوس (چسبندگی در ناحیه قفسه سینه) می‌باشد. در این موارد تشخیص پره‌ناتال توسط سونوگرافی و بطور دقیقتر توسط MRI داده می‌شود. در این مقاله 2 مورد از حاملگی دو قلوی بهم چسبیده گزارش می‌شود. مورد اول، 2 سر داشت که یکی از آنها آنانسفال و دارای شکاف کام و لب بود و سر دیگر شکاف دو طرفه لب و کام همراه با اسپانیا بیفیدا داشت. این دو قلوها در سال 1367 از طریق زایمان واژینال و مرده به دنیا آمدند. در مورد دوم، دوقلوها از ناحیه شکم به هم متصل بوده و در سال 1381 از طریق سزارین متولد شده بودند.


دکتر علی امینی،
جلد 10، شماره 37 - ( 12-1382 )
چکیده

سندرم بالانتین سندرمی است که با هیدروپس شدید جنینی و جفتی و به دنبال آن هیدروپس مادر، خود را نشان می‌دهد. این سندرم علل مختلفی دارد و در واقع می‌توان گفت هر عاملی که هیدروپس فتالیس شدید ایجاد نماید، ممکن است به سندرم بالانتین منجر شود. علائم آن شامل افزایش ناگهانی و سریع وزن و تورم شدید واولیگوری مادر همراه با وجود آلبومین در ادرار و فشار خون پایین‌تر از 140 میلیمتر جیوه و رقیق شدن خون می‌باشد. در این مقاله موردی از حاملگی همراه با سندرم بالانتین گزارش می‌شود که بیمار تخمدانهای تحریک شده و پلی‌کیستیک داشت و در نهایت جنین به روش سزارین متولد شد اما چند ساعت بعد از تولد فوت کرد.


دکتر پیروز صالحیان دردشتی، دکتر الهام امینی،
جلد 11، شماره 40 - ( 6-1383 )
چکیده

    2-Bcl، ژن شناخته شده ضـــد آپوپتــوز(مرگ برنامه‌ریـــزی شده سلول) است که بدون اثــر تحریکی بر تکثیر سلولــی سبــب افزایـــش مدت زمان حیات سلول می‌شود. تظاهر انکوژن 2-bcl در انواع مختلفی از بدخیمی‌ها از جمله سرطان‌های با درجـــه بدخیمـــی پاییــــن ماننـــد Basal Cell Carcinoma(BCC) گزارش شده است. یافته‌های موجود در مورد تظاهر 2-bcl در BCC متفاوت بوده و میزان بروزی معادل 67 تا 100% را نشان می‌دهد. هدف از این مطالعه بررســـی میـــزان و شـــدت تظاهـــر 2-bcl در موارد غیرمهاجـــم BCC یعنــــی سطحــــی و محدود(Superficial، Circumscribed) و مـــوارد مهاجـــم(نفـــوذ کننده و شبـه مورفه‌آ یا Infiltrative، Morphea-like) بوده است. در این پژوهش از آنتی‌بادی مونوکلونال ضد 2-bcl برای ارزیابی کمی و کیفی تظاهر پروتئین حاصل از این انکوژن در نمونه‌های بافتی ثابت شده در فرمالین مربوط به 33 مورد BCC استفاده شد. بدین ترتیب که 22 مورد غیرمهاجم و 11 مورد مهاجم مورد بررسی قرار گرفتند. میزان کمی رنگ‌پذیری سلول‌های تومورال برای 2-bcl در 4 گروه صفر تا 25%، 50-26%، 75-51%، 200-76% رتبه‌بندی شد. شدت رنگ‌پذیری سلول‌های تومورال برای 2-bcl به صورت خفیف، متوسط و شدید مورد ارزیابی قرار گرفت. 2-bcl در تمام موارد BCC تظاهر پیدا کرد اما میزان و شدت تظاهر آن در موارد غیرمهاجم به صورت معناداری از نظر آماری بالاتر از موارد مهاجم بود(001/0=P). تظاهر متفاوت 2-bcl در زیرگروه‌های مختلف مهاجم و غیرمهاجم هیستوپاتولوژیک BCC پیشنهاد کننده این مطلب است که با وجود منشا گرفتن این تومور از سلول‌های قاعده‌ای(بازالویید) و محدود بودن موارد متاستاز تومور، BCC دسته ناهمگونی از تومورها را تشکیل می‌دهد. میزان و شدت رنگ‌پذیری موارد BCC با رشد غیرتهاجمی برای 2-bcl نسبت به موارد BCC با رشد تهاجمی بیش‌تر است. به عبارت دیگر تظاهر بالای 2-bcl می‌تواند بیان کننده رفتار مطلوب در تومور بوده و در تعیین پیش‌آگهی آن مفید باشد. 

        


دکتر علی امینی، دکتر علی مرتضوی، دکتر مرضیه نجومی،
جلد 11، شماره 44 - ( 12-1383 )
چکیده

    از گذشته اعتقاد جراحان بر این بوده است که بیماران پس از جراحی ژنیکولوژی از جمله سزارین و هیسترکتومی باید تا مدتی از راه دهان مواد غذایی دریافت نکنند. امروزه به دنبال نتایج به دست آمده از کارآزمایی‌های بالینی، این باور با چالش‌های جدی روبرو شده است. به خصوص آن که در برخی از مطالعات نشان داده شده که تغذیه دهانی زودرس در بیمارانی که تحت عمل جراحی دستگاه گوارش و کولورکتال قرار می‌گیرند، علاوه بر کمک به کاهش مدت اقامت بیمارستانی و کاهش هزینه‌ها، بی‌خطر نیز می‌باشد. با وجود این نگرانی در مورد احتمال بروز ایلئوس به دنبال آغاز سریع تغذیه دهانی وجود دارد. هدف از این مطالعه، مقایسه علائم گوارشی و تحمل بیماران نسبت به شروع زودرس تغذیه از راه دهان بعد از عمل جراحی سزارین و هیسترکتومی بوده است. در این پژوهش 122 زن سالم که تحت عمل سزارین و هیسترکتومی شکمی در بیمارستان فیروزگر طی مدت 7 ماه قرار گرفته بودند، توسط یک مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی (Randomized controlled trial) بررسی شدند. این بیماران به طور تصادفی در 2 گروه شروع تغذیه به طور زودرس(60 نفر) و دیررس(62 نفر) قرار گرفتند. در گروه تغذیه زودرس مایعات رقیق از حدود 6 ساعت بعد از عمل شروع شد و پس از تحمل 500 میلی‌لیتر از مایعات، رژیم معمولی آغاز گردید. همین برنامه غذایی در طول 12 تا 24 ساعت بعد از عمل، در گروه با تغذیه دیررس شروع شد. معیارهای خروج از طرح شامل سابقه بدخیمی، بیماری‌های انسدادی و التهابی روده و صدمات و دست‌کاری‌های بیش از حد روده بود. بیماران به طور روزانه از نظر صداهای روده‌ای، خروج گاز، حرکات روده، احساس گرسنگی، تهوع و استفراغ ارزیابی می‌شدند و از نظر مدت بستری در بیمارستان و بروز تهوع و استفراغ و عوارض بعد از عمل مورد مقایسه قرار گرفتند. از آزمون‌های chi-square، t-test و Fisher’s exact test جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد. با توجه به نتایج به دست آمده مشخصات دموگرافیک 2 گروه از نظر آماری تفاوتی نداشت. از نظر طول مدت بستری در بیمارستان و بروز ایلئوس خفیف نیز تفاوت معنی‌داری دیده نشد. در گروه با تغذیه زودرس، تهوع و استفراغ به میزان بیش‌تری دیده شد(40% در برابر 19%). به طور متوسط، در گروه با تغذیه زودرس، رژیم معمولی 4 ساعت زودتر نسبت به گروه دیگر تحمل شد(9/20 ساعت در برابر 0/24 ساعت) که این اختلاف از نظر آماری معنی‌دار بود. گروه با تغذیه زودرس در مدت کوتاه‌تری، اولین حرکات روده، اولین خروج گاز و دفع مدفوع را پس از عمل داشتند اما این اختلاف‌ها از نظر آماری معنی‌دار نبود. به عنوان نتیجه‌گیری کلی می‌توان گفت رژیم تغذیه زودرس پس از عمل جراحی سزارین و هیسترکتومی زودتر تحمل شده و سبب برگشت سریع‌تر به رژیم غذایی معمولی و عادت‌های مزاجی می‌شود.  

        


دکتر لامع اخلاقی، دکتر مهربان فلاحتی، مریم جهانی ابیانه، دکتر هرمزد اورمزدی، دکتر محسن امینی،
جلد 12، شماره 48 - ( 6-1384 )
چکیده

    زمینه و هدف: این مطالعه بر روی ترشحات واژینال 500 نفر از زنان مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی شهرستان رباط‌کریم صورت گرفت. هدف بررسی تعیین میزان آلودگی به تریکوموناس واژینالیس و کاندیدا آلبیکنس در جامعه مورد مطالعه و ارزیابی دو رنگ لفلر و کربول فوشین رقیق شده در جهت تشخیص سریع تریکوموناس واژینالیس بوده است. روش بررسی: مطالعه انجام شده از نوع توصیفی بود. در این مطالعه از سه روش تشخیصی ـ مقایسه‌ای یعنی: گسترش مستقیم، رنگ‌آمیزی و کشت استفاده شد. یافته‌ها: شیوع تریکوموناس واژینالیس 7 مورد(4/1%) و کاندیدا آلبیکنس 67 مورد(4/13%) در جامعه مورد مطالعه بوده است. در طی مطالعه‌ای که انجام شد، در مورد ارتباط آلودگی به تریکوموناس واژینالیس، سن، میزان تحصیلات، تعداد زایمان، روش پیشگیری و وجود خارش، سوزش، مقاربت دردناک، ارتباط معنی‌داری به دست نیامد، در حالی که با PH واژن، وجود ترشحات آلوده و تعداد گلبول سفید در هر میدان میکروسکوپی ارتباطات معنی‌دار بود(05/0P<). در مورد ارتباط آلودگی به کاندیدا آلبیکنس، سن، میزان تحصیلات، تعداد زایمان ارتباطات معنی‌داری به دست نیامد. در صورتی که با روش پیش‌گیری، وجود ترشحات آلوده، خارش، سوزش، مقاربت دردناک، PH واژن، تعداد WBC در هر میدان میکروسکوپی ارتباطات معنی‌داری به دست آمد(05/0P<). نتیجه‌گیری: به کارگیری دو رنگ لفلر و کربول فوشین رقیق شده جهت تشخیص سریع کاندیدا آلبیکنس نتایج مطلوبی را به همراه داشت، در حالی که در رابطه با تشخیص تریکوموناس واژینالیس مناسب نبود.


دکتر علی امینی، دکتر نوشین آرام بنیاد،
جلد 12، شماره 49 - ( 12-1384 )
چکیده

    مقدمه: پلی‌هیدرآمنیوس یک وضعیت پاتولوژیک مایع آمنیوتیک است که با افزایش بیش از حد آن مشخص می‌شود و اصولاً مایع بیش از 2100 میلی‌لیتر مکعب را پلی‌هیدرآمنیوس می‌گویند. این حالت در مواردی ممکن است با آنومالی‌های مادرزادی جنین همراه باشد و در مواردی هم به علت اتساع بیش از حد رحم، ممکن است باعث ایجاد عوارض در مادر شود و اگر اندکس مایع آمنیوتیک بیش از 24 سانتی‌متر باشد، پلی‌هیدرآمنیوس شدید اطلاق می‌گردد. معرفی بیمار: بیمار خانم 25 ساله G3P1D1Ab1(Gravid3 Para1 Death 1 Abortion 1) بود که به دلیل پلی‌هیدرآمنیوس شدید در 28 هفتگی با دیسترس تنفسی مراجعه کرده بود و از 24 هفتگی، AFI(Amniotic Fluid Index) 35 سانتی‌متر داشته است. بیمار در این مرکز بستری شد و 9 بار آمینوسنتز گردید و حدود 8 لیتر مایع آمنیوتیک تخلیه شد و به مرور مشکل بیمار کاهش یافته و در نهایت زایمان بیمار، 5 هفته بعد در سن 32 هفتگی بارداری به دلیل پره‌ترم لیبر و زایمان زودرس انجام شد و یک نوزاد پسر با آپکار 10/8، سالم و بدون هیچ گونه وضعیت غیرطبیعی متولد شد. نتیجه‌گیری: بر طبق گزارش فوق با انجام آمینوسنتز، زایمان تا 5 هفته به تاخیر انداخته شد تا بلوغ ریه جنین صورت گیرد.


دکتر عباس نعمتی، دکتر علی مقیمی، دکتر نادر مرکزی مقدم، دکتر علیرضا امینیان،
جلد 13، شماره 52 - ( 6-1385 )
چکیده

    زمینه و هدف: در ایــن مطالعــه سعــی شــد تا با انجــام برونکوسکوپــی و سی‌تی‌اسکــن تفکیک بالا (HRCT=High Resolution CT-scan) از ریه در 84 بیمار با شکایت هموپتیزی و عکس قفسه سینه طبیعی، علاوه بر تعیین تشخیص نهایی در این بیماران، نتایج این دو آزمون در ارزیابی ضایعات و نیز تشخیص موارد غیرطبیعی با یکدیگر مقایسه شوند. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مطالعه‌ مجموعه موارد(case-series) است که بر روی 84 بیمار با شکایت خلط خونی که در عکس ساده قفسه سینه آنها ضایعه‌ای مشهود نبود، انجام شد. بیماران تحت معاینه مرسوم و معاینه گوش و حلق و بینی و گوارش قرار گرفته و در صورتی که علت خونریزی یافت می‌شد، از مطالعه حذف می‌‌شدند. تمام بیماران، تحت برونکوسکوپی قرار گرفتند و همگی نیز توصیه به انجام سی‌تی‌اسکن تفکیک بالا(HRCT) شدند. در نهایت تشخیص نهایی پس از یک هفته بستری بیمار و انجام آزمایشات معمول و نیز معاینه دقیق گوش و حلق و بینی داده شد. در صورت عدم وجود نتیجه برونکوسکوپی و سی‌تی‌اسکن، بیمار از مطالعه خارج می‌شد. ضریب هماهنگی کاپا بین نتایج دو تست محاسبه شد. یافته‌ها: از 84 بیمار که برونکوسکوپی انجام داده بودند، در 63 بیمار ضایعه‌ای دیده نشد. تنها 43 بیمار سی‌تی‌اسکن تفکیک بالا انجام داده بودند که از این بین، در 31 نمونه ضایعه‌ای دیده نشد. تنها 1 بیمار با تشخیص نهایی بدخیمی وجود داشت که در برونکوسکوپی، ضایعه دیده شد ولی بیمار سی‌تی‌اسکن انجام نداد. ضریب هماهنگی برونکوسکوپی و سی‌تی‌اسکن در این ضایعه برابر 7%(67/0=p) بود. نتیجه‌گیری: پیشنهاد می‌شود که بیماران با شکایت هموپتیزی و عکس قفسه سینه طبیعی، با هر دو روش مورد بررسی قرار گیرند. هیچ‌کدام از روشها نمی‌تواند جایگزین دیگری شود ولی در شرایطی که مجبور به انتخاب یکی از روشها باشیم، در بیماران بدون ریسک فاکتور بدخیمی ریه، سی‌تی‌اسکن توصیه می‌شود.


دکتر غلامحسین علیشیری، دکتر محسن امینی، دکتر مسعود احمدزاد اصل ، دکتر غلامعلی قربانی، دکتر امیرمسعود جعفری، دکتر احمد سلیم‌زاده،
جلد 15، شماره 0 - ( بهار 1387 )
چکیده

    زمینه و هدف: استئوآرتریت، شایعترین اختلال مفصلی است که در انسان دیده می‌شود و بار اقتصادی سنگینی را بر سیستم‌های سلامت در سراسر دنیا تحمیل می‌کند. این مسئله، ارزیابی‌های بیشتری را برای روشن ساختن فاکتورهای مؤثر بر میزان بروز، شدت و تظاهرات کلینیکی آنرا ایجاب می‌کند. هدف از این مطالعه مقایسه شیوع آنتی‌بادی‌های ضد هلیکوباکترپیلوری در میان مبتلایان به استئوآرتریت و جمعیت سالم می‌باشد. روش بررسی: در یک مطالعه مشاهده‌ای ـ تحلیلی ـ مقطعی، برای پیدا کردن ایمونوگلوبولین G، ایمونوگلوبولین A و آنتی‌بادی‌های ضد پروتئین A وابسته به سیتوتوکسین(Anti-cag A) اختصاصی هلیکوباکترپیلوری، در 90 بیمار مبتلا به استئوآرتریت ارجاع داده شده به درمانگاه روماتولوژی بقیه‌ا...(عج) و 95 فرد سالم گروه کنترل، از روش الایزا استفاده شد. برای آنالیز داده‌ها از Independent sample T-test استفاده شد. یافته‌ها: میانگین سنی بیماران مبتلا به استئوآرتریت(شامل 84 زن و 6 مرد) 64/0±53 سال و برای 78 زن و 17 مرد گروه کنترل سالم 12/1±67/39 سال بود. میانگین سطح سرمی IgA، Vu75/3±3/40 و Vu05/2±26/27 به ترتیب برای گروه استئوآرتریت و گروه کنترل بود که این عدم تقارن از نظر آماری معنی‌دار بود(003/0=P). سطح سرمی IgG در بیماران استئوآرتریت در مقایسه با گروه کنترل سالم، تفاوت معنی‌داری نداشت(128/0=P). همچنین، سطح سرمی Anti-cag A در گروه استئوآرتریت و گروه کنترل نیز اختلاف معنی‌داری نداشت(05/0P>). نتیجه‌گیری: سطح سرمی ایمونوگلوبولین A اختصاصی هلیکوباکترپیلوری، در بیماران استئوآرتریت نسبت به افراد سالم به طور معنی‌داری بالاتر بود(003/0=P). این یافته در مورد آنتی‌بادی‌های IgG و Anti-cag A صادق نبود. مشخص نمودن ارتباط ابتلا به هلیکوباکتر پیلوری و استئوآرتریت نیاز به مطالعات بیشتری دارد.


دکتر مهرزاد لطفی، دکتر محمد مهدی ثاقب، دکتر میترا امینی، فرهاد لطفی، دکتر محبوبه صابر، پیوند باستانی،
جلد 20، شماره 114 - ( 9-1392 )
چکیده

  زمینه و هدف : با عنایت به اینکه هر گونه برنامه ریزی در جهت ارتقاء کیفیت آموزش بالینی در گرو شناخت مشکلات، نارسائی ها و کاستی ها ی موجود در سیستم آموزشی از دیدگاه گروه هدف می باشد، در این مطالعه سعی شد تا طی یک ارزشیابی کامل و همه جانبه از کلیه گروه های درگیر و ذی نفع در فرآیند آموزش بالینی، میزان رضایتمندی آن ها را از سیستم فعلی برآورد نموده تا از این طریق بتوان به ترسیم یک چارچوب کلی از نقاط قوت و ضعف سیستم فعلی در دانشگاه علوم پزشکی شیراز پرداخت.

  روش کار : این مطالعه، از نوع مطالعات توصیفی تحلیلی است که به صورت مقطعی در سال 1390 انجام شده. به منظور جمع آوری داده ها، سه پرسش نامه مجزا و محقق ساخته بر حسب اهداف پژوهش طراحی شد که پرسش نامه شماره یک مربوط به انترن ها و دستیاران پزشکی، پرسش نامه شماره دو مربوط به اساتید بالینی و پرسش نامه شماره سه مربوط به سرپرستاران بود. به منظور سنجش روایی محتوایی و صوری پرسش نامه از روش قضاوت متخصصین استفاده شد و به منظور سنجش پایایی از روش آزمون- باز آزمون استفاده گردید. پاسخ ها پس از نمره دهی، وارد نرم افزار SPSS ورژن 17 وارد گردید و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های مرتبط مثل T-TEST و Anova و ... در سطح معنی داری 05/0 تحلیل گردید.

  یافته‌ها: به طور کلی یافته های حاضر متضمن آن است که دستیاران، انترنها و سرپرستاران شرکت کننده در پژوهش موافقت بسیار بیشتری نسبت به ثابت بودن اساتید در یک مرکز آموزشی درمانی داشتند در حالی که دیدگاه اساتید نسبت به ثابت و چرخشی بودن خودشان نسبتاً برابر بود.

  نتیجه گیری : با توجه به این نکته که چارچوب آموزشی موجود در مراکز آموزشی درمانی کشور بعضاً نمی تواند جواب گوی نیازهای جدید و تامین فضای استاندارد آموزشی باشد و با توجه به نتایج موردی مطالعه حاضر در مورد وضعیت فعلی آموزش بالینی در دانشگاه علوم پزشکی شیراز، به نظر می رسد ضمن توجه به جوانب و پیشنهادات ارائه شده، اجرای این تغییر بتواند به افزایش کیفیت آموزش، پژوهش و درمان در مراکز دانشگاهی کمک نماید.


دکتر سیده بتول امینی، فاطمه کشمیری، دکتر کامران سلطانی عربشاهی، دکتر ماندانا شیرازی،
جلد 20، شماره 115 - ( 10-1392 )
چکیده

 

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوین و بررسی روایی چارچوب شایستگی های ارتباط بین حرفه ای شامل ارتباط با همکار، بیمار و خانواده وی متناسب با فرهنگ ایران انجام شده است.

 

روش کار: این پژوهش یک مطالعه کیفی است و در سه فاز انجام شده است؛ در فاز اول چارچوبی 28 آیتمی از شایستگی های مهارت‏های ارتباطی بین حرفه‌ای منتج از بررسی متون تدوین شد. روایی صوری و محتوایی آن در مراحل دلفی با شرکت متخصصین در فاط دوم مورد بررسی و تایید قرار گرفت. در فاز سوم مطالعه میزان شفافیت و اهمیت و کاربرد شایستگی تعیین شده برای لحاظ شدن در برنامه های آموزشی حرفه های مختلف علوم پزشکی مورد بررسی قرار گرفت.

 

یافته‌ها: روایی و بومی سازی چارچوب 24 آیتمی در 4 بعد اصلی مهارت‏های ارتباطی بین حرفه ای منطبق با شرایط ایران توسط متخصصین تایید شد. میانگین اهمیت و کاربرد شایستگی های ارتباطی به ترتیب مربوط به ابعاد "ارتباط ساختارمند "(22/0±47/4)،" استراتژی های ارتباطی "(24/0±63/4)،" ارتباط با بیمار و خانواده ی وی "(20/0±63/4)" و ارتباط با همکاران "(32/0±52/4)" بود. در مجموع 17 شایستگی ارتباطی میانگین نمره بالاتر از 05/4 تعیین شد.

 

نتیجهگیری: تدوین شایستگی های ارتباط بین حرفه ای یکی از گامهای اساسی در راستای تحقق همکاری بین حرفه ای و ایمنی بیمار محسوب می شود و ضرورت دارد در برنامه های اموزشی حرف مختلف سلامت مورد توجه قرار گیرد.

 
دکتر حسین علیدادی، رویا پیروی مینائی، علی اکبر دهقان، دکتر محمد واحدیان، دکتر حمیده معلم زاده حقیقی، امین رضا امینی،
جلد 20، شماره 116 - ( 11-1392 )
چکیده

 

زمینه و هدف: یکی از ترکیباتی که ممکن است از طرق مختلف وارد منابع آبی شوند فلزات سنگین می باشند که در صورت تجاوز از حد استاندارد می توانند باعث ایجاد مخاطراتی همچون مسمومیت ها و سرطان زایی در مصرف کنندگان شوند. این مطالعه با هدف تعیین غلظت فلزات سنگین کادمیوم، کروم (VI) و سرب در آب آشامیدنی شهر مشهد و مقایسه آن ها با مقادیر استاندارد ملی و رهنمودهای جهانی انجام شد.

 

روش کار: در این مطالعه مقطعی که در بهار و تابستان سال 1390 انجام شد از نقاط مختلف شبکه آب آشامیدنی شهری، طبق روش استاندارد نمونه برداری و نمونه ها به روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی مورد آزمایش قرار گرفتند. از آنجایی که مراکز بهداشتی درمانی کل شهر را پوشش می دهند، به عنوان ایستگاه های نمونه برداری انتخاب شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری One sample t- test، آنالیز واریانس یکطرفه و تی زوجی در سطح معنی داری 05/0 تجزیه و تحلیل شدند.

 

یافته‌ها: غلظت فلزات کروم و کادمیوم در آب از حد استاندارد ملی و بین المللی کمتر بود، تنها غلظت سرب در برخی مناطق اندکی از میزان استاندارد بالاتر و اختلاف میانگین آن در دو فصل بهار و تابستان معنی دار بود (03/0 =p) درحالی که این اختلاف برای دو فلز کروم و کادمیوم معنی دار نبود. رابطه معنی داری بین غلظت فلزات و نوع منبع آب مشاهده نشد.

 

نتیجهگیری: با توجه به اینکه مقادیر کروم، کادمیوم در تمام و سرب در اکثر مناطق پایین تر از حد استانداردها بوده است، به نظر می رسد بافت کهنه و فرسوده لوله های آبرسانی می تواند در برخی از نقاط منجر به افزایش غلظت فلزات به ویژه سرب شود. لذا به علت خاصیت تجمعی این فلزات لازم است اقدامات مقتضی از سوی سازمان های مربوطه به عمل آید.

 
حمیدرضا حاتم آبادی، افشین امینی، حسین علی محمدی، آنیتا سبزقبا، آناهیتا لشکری،
جلد 21، شماره 126 - ( 9-1393 )
چکیده

 زمینه و هدف: عدم توجه به دستورالعمل های استاندارد موجود، موجب وخامت پیامد در مبتلایان به فیبریلاسیون دهلیزی و در نهایت افزایش بار مالی تحمیل شده بر پیکره نظام اقتصادی جوامع خواهد شد. لذا در مطالعه حاضر تصمیم بر ارزیابی عملکرد مواجهه با بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی شد.

 روش کار: اقدامات درمانی اتخاذ شده در 506 بیمار مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از تعیین استاندارد طلایی (پروتکل انجمن قلب آمریکا) و جمع آوری داده ها از شاخص کاپا (κ) جهت ارزیابی Inter-rater Reliability بین اقدامات صورت گرفته توسط پزشکان با استاندارد طلایی استفاده شد.

 یافته ها: شایع ترین اقدام در کنترل ضربان تجویز دیگوکسین بود که استفاده از آن برطبق استاندارد طلایی، در اغلب موارد اندیکاسیونی ندارد. ضریب کاپای بدست آمده در این زمینه برابر با 12/0 (14/0-096/0- :CI 95%) می باشد که در طبقه ضعیف قرار دارد بدین مفهوم که اقدامات ارائه شده توسط پزشکان فاصله زیادی با استاندارد طلایی دارد (0001/0>p). ضریب کاپای بدست آمده در خصوص درمان های ضدانعقادی نیز برابر 07/0 (023/0=p؛ 14/0-001/0-:CI 95%) بود. بنابراین میزان سازگاری درمان ضدانعقادی اتخاذ شده توسط پزشکان با استاندارد طلایی در سطح ضعیفی قرار دارد.

 نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد درصد کثیری از پزشکان، از استانداردهای درمانی آگاهی نداشته و همچنان از روش های قدیمی استفاده می کنند. همین امر ممکن است موجب بروز پیامدهای خطرناک بیماری و افزایش بار تحمیل شده بر بیمار و سیستم بهداشت و درمان کشور گردد.


دکتر سهیلا امینی مقدم، روژین پهلوانی، دکتر سمیرا سعادت جو،
جلد 22، شماره 139 - ( 10-1394 )
چکیده

زمینه و هدف: اندومتریوز یکی از بیماری‌های خوش خیم زنان بوده و شیوع آن در سنین باروری بین 5-10 درصد می‌باشد، در اغلب موارد لگن را درگیر می‌کند و موارد خارج لگنی آن نا شایع می‌باشد، اندومتریوز واژن یک یافته نا شایع بوده که شیوع آن کاملاً مشخص نیست، در این گزارش یک مورد اندومتریوز واژن همراه با درمان صورت گرفته، ارائه می‌گردد.

معرفی بیمار: خانم 35 ساله که با علائم دردهای سیکلیک اطراف ناف و ناحیه سوپراپوبیک و دیسمنوره از 10 سال پیش مراجعه نموده و سابقه 6 سال نازایی را می‌دهد، طی این سال‌ها تحت درمان قرار نگرفته و نهایتاً با تشخیص توده نکروتیک واژن در فورنیکس خلفی واژن و احتمال میوم سرویکس تحت لاپاراسکوپی و سپس لاپاراتومی قرار گرفته و توده خارج شده، در پاتولوژی اندومتریوزیس گزارش شده است.

نتیجه‌گیری: درمان انتخابی اندومتریوز واژن در فردی با سابقه نازایی جراحی بوده و در صورت تشخیص درست و به موقع اندومتریوز در محل‌های غیر شایع، می‌توان درمان را به صورت کامل انجام داد و از عوارض آن جلوگیری نمود، لذا دقت در معاینه و شرح‌حال گیری و انتخاب اقدامات تشخیصی صحیح، الزامی است.


دکتر مروئه وامقی، دکتر حمیرا سجادی، دکتر حسن رفیعی، غلامرضا قائدامینی،
جلد 23، شماره 147 - ( 6-1395 )
چکیده

مقدمه: این مطالعه با استفاده از داده های معتبر کشوری رابطه ی میان تحصیلات والدین را با سلامت کودکان بررسی کرده و نقش متغیرهای واسطه ای این رابطه را مورد جستجو قرار می دهد. روش: در این مطالعه اکولوژیک، داده های کشوری مرتبط با شاخص های تحصیلات والدین به عنوان متغیر پیش بین، سلامت کودک به عنوان متغیر پاسخ و وضعیت محل زندگی، بهره مندی کودک از خدمات سلامت و سلامت مادر به عنوان متغیر واسط در 31 استان کشور جمع آوری و جهت تعیین متغیرهای مکنون تحلیل عاملی اکتشافی شدند. سپس همبستگی بین متغیرهای مکنون اندازه گیری شده و متغیرهای باقیمانده وارد مدلسازی معادلات ساختاری شدند. یافته ها: یافته ها نشان داد که هم مدل های دارای متغیر واسطه ای ناسلامت مادر و هم مدل های شامل وضعیت بد محل زندگی دارای برازش مطلوب هستند. در مدل های ساختاری مورد بررسی،20 الی 80 درصد از تغییرات شاخص ناسلامت کودک توسط تحصیلات پایین والدین و شرایط بد محل زندگی و 60 تا 80 درصد تغییرات شاخص ناسلامت کودک توسط تحصیلات پایین والدین و ناسلامت مادر تبیین شد. شاخص نیکویی برازش (GFI) در نه مدل مورد بررسی بین 74/0 تا 99/0 متغیر بود. نتیجه گیری: یافته ها نقش عوامل اجتماعی- اقتصادی خانواده ها بخصوص سواد و سلامت مادران و شرایط محل زندگی در سلامت کودکان را تایید کرده و اهمیت سرمایه گذاری برای بهبود آنها را در جهت ارتقا سلامت کودکان نشان می دهد.


فاطمه امینی، سیاوش وزیری، حسن علی کریم پور، شیما حسنی، سعید محمدی، محسن عزیزی،
جلد 24، شماره 155 - ( اردیبهشت 1396 )
چکیده

زمینه و هدف: عفونت‌های دستگاه ادراری از شایع‌ترین عفونت‌های باکتریال در کودکان است که به علت عوارض مختلف نیازمند درمان مناسب آنتی‌بیوتیکی هستند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی در ایزوله‌های مولد عفونت ادراری در کودکان زیر ۱۵ سال شهر کرمانشاه بود.

روش کار: این مطالعه توصیفی-مقطعی بر روی ۱۲۱ نمونه ادرار کشت مثبت کودکان در سال ۱۳۹۴ صورت گرفت. پس از تشخیص هویت سویه‌ها، آزمون تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی با روش دیسک دیفیوژن انجام گرفت. نتایج به دست آمده با نرم افزار SPSS نسخه 20 و آزمون Chi Squar مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و سطح 05/0p< معنی دارتلقی شد.

 یافته‌ها: از مجموع نمونه‌ها، ۸۴ (۶۹/۴%) و ۳۷ (6/30%) مربوط به پسران و دختران بود. بیشترین سن و جنس ابتلا گروه سنی زیر دو سال و مونث بود. شایع‌ترین پاتوژن‌های شناسایی شده شامل اشرشیاکلی (1/71%)، انتروباکتر (۱۴/۹%) و سایر ارگانیسم‌ها (۱۴%) بود. بدون توجه به نوع پاتوژن، بیشترین مقاومت آنتی بیوتیکی نسبت به آنتی بیوتیک‌های آمپی سیلین (5/92%)، کوتریموکسازول (1/71%)، سفالکسین (6/68%) و کمترین مقاومت آنتی بیوتیکی در سیپروفلوکساسین (2/18%) و نیتروفورانتوئین (8/24%) مشاهده شد.

نتیجه‌گیری: در این مطالعه، سیپروفلوکساسین و نیتروفورانتوئین موثرترین آنتی بیوتیک‌های موثر بر روی پاتوژن‌های ادراری بودند. این امر نشانگر ارزشمند بودن آن‌ها در درمان عفونت‌های ادراری می‌باشد. از طرفی افزایش مقاومت به سفالوسپورین‌ها می‌تواند نشانه استفاده نامناسب و بی‌رویه از آن‌ها باشد. در نتیجه لازم است توجه بیشتری در امر استفاده مناسب از آنتی بیوتیک‌ها، شناسایی پاتوژن‌های مولد عفونت‌های ادراری و همچنین انجام مطالعات دوره‌ای برای شناسایی الگوهای مقاومت دارویی بشود.


جهانبخش خورنگ، صبریه امینی، وریا باباحاجیان، شیرین فردوسی،
جلد 24، شماره 160 - ( مهر 1396 )
چکیده

زمینه و هدف: بیماری تالاسمی یک کم‌خونی ارثی است که به علت اختلال در ساخت زنجیره‌های هموگلوبین ایجاد میشود. درمان این بیماران از طریق تزریق خون است که باعث بهبود علائم بالینی می‌شود. با این حال تزریق خون در این بیماران دارای عوارضی از جمله انتقال عفونتها از راه خون نظیر عفونت با پاروویروس B₁₉ است. لذا، در این مطالعه عفونت پاروویروس B₁₉ در بیماران تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بیمارستانهای استان کردستان بررسی شد.
روش کار: در این مطالعه توصیفی 106 بیمار تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بیمارستانهای استان کردستان در سال 1395 بررسی شدند. برای هر یک از بیماران یک پرسش نامه که شامل اطلاعات دموگرافیک از جمله سن، جنس، فواصل زمانی تزریق خون و مدت زمان دریافت خون بود تکمیل شد. در این پژوهش از کیت الایزای شرکت  Euroimmunبرای بررسی آنتی بادی‌های پاروویروس B₁₉ استفاده شد. پس از انجام آزمایش‌ها، جواب آن‌ها در فرم اطلاعاتی هر بیمار ثبت شد و اطلاعات به دست آمده با استفاده از آزمون آماری پیرسون تجزیه و تحلیل شد.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که  19‌ نفر ( 9/17%) دارای آنتی بادی IgG و 4 نفر (7/3%)‌ دارای آنتی بادی IgM‌ بودند. رابطه معنی داری بین تفاوت تیتر آنتی بادی IgM وIgG  بر حسب فواصل تزریق خون وجود نداشت (254/0p=، 377/0p=). تفاوت تیتر آنتی بادی IgGو IgM در دو جنس زن و مرد نیز معنی دار نبود (961/0p=، 61/0p=).  
نتیجه‌گیری: با توجه به مثبت بودن 7/3% از بیماران برای آنتی بادی IgM‌، غربالگری خون‌های اهدایی جهت تزریق به گروه‌های در معرض خطر از جهت احتمال آلودگی با پاروویروس B₁₉ در استان کردستان ضروری به نظر می‌رسد. 
 



صفحه 1 از 2    
اولین
قبلی
1
 

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb