iumssj

جستجو در مقالات منتشر شده


3 نتیجه برای حاجیلو

بهروز حاجیلو، دکتر مهرداد عنبریان، مصطفی سپهریان، حامد اسماعیلی،
جلد 21، شماره 121 - ( 4-1393 )
چکیده

زمینه و هدف: اثر خستگی عضلات اندام تحتانی بر تغییرات توزیع فشار کف‌پایی هنگام راه رفتن به روشنی مطالعه نشده است. هدف از این مطالعه، تعیین تأثیر خستگی موضعی عضلات چهار‌سر‌ران بر تغییرات مرکز فشار و توزیع فشار کف‌پایی در مرحله ایستایی راه رفتن بود. روش کار: در این مطالعه شبه تجربی ۲۲ نفر مرد (سن: ۱۷/۳±۵/۲۳ سال، وزن: ۲۱/۳±۸/۷۸ کیلوگرم، قد: ۶۴/۴±۲/۱۷۹ سانتی متر) شرکت کردند. برای ایجاد خستگی عضلات چهار‌سر‌ران از دستگاه Leg Extension با بار ۵۰ درصد یک تکرار بیشینه استفاده شد. توزیع حداکثر فشار کف‌پایی در طی مرحله ایستایی راه رفتن با استفاده از دستگاه فشار کف‌پایی ثبت شد. از روش آماری t همبسته برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد. یافته‌ها: حداکثر فشار وارده در نواحی انگشت شست پا، ناحیه استخوان‌ کف‌پایی ۱، ناحیه استخوان کف‌پایی ۳، ناحیه استخوان کف‌پایی ۴، ناحیه استخوان کف‌پایی ۵ و ناحیه خارجی پاشنه به طور معنی داری پس از اعمال خستگی افزایش یافت (به ترتیب:۰۰۱/۰p=، ۰۱۱/۰p=، ۰۰۱/۰p=، ۰۱۳/۰p= و ۰۰۱/۰p=)، در حالی که در نواحی داخلی پاشنه و انگشتان ۲ تا ۵ کاهش فشار دیده شد (به ترتیب:۰۰۱/۰p= و ۰۰۱/۰p=). پس از خستگی در زیر مرحله تماس، مرکز فشار به طور معنی داری به سمت خارج محور طولی پا و در زیر مرحله پیشروی به سمت داخل محور طولی پا متمایل شد (به ترتیب:۰۰۱/۰p= و ۰۰۳/۰p=). نتیجه‌گیری: نتایج این تحقیق نشان داد که خستگی عضلات چهار‌سر‌ران می‌تواند باعث افزایش فشارهای کف‌پایی و در نتیجه باعث ایجاد درد و آسیب‌دیدگی‌های اندام تحتانی شود.
حمیدرضا علیزاده اطاقور، مصطفی حسینی، مریم حاجیلو،
جلد 21، شماره 124 - ( 7-1393 )
چکیده

 

سینوس پیلونیدال مجرایی با انتهای بسته است که توسط بافت گرانولاسیون پوشیده شده و در انتها به حفره کیستی ختم می‌شود که معمولا محتوی موی مرده است. شایع ترین محل تشکیل سینوس پیلونیدال ناحیه ساکروکسیژنال است ولی در موارد نادری ممکن است در مکان‌های دیگری هم یافت شود که علت آن نامشخص است. در این مطالعه یک مورد نادر از سینوس پیلونیدال پری آنال معرفی می شود که بیمار درد و ترشح خونی و چرکی از ناحیه پری آنال مراجه داشته و تشخیص اولیه بالینی برای بیمار وجود کیستی در فاصله 3 سانتیمتری از آنال فیستول پری آنال بود. در معاینه کانال،  ندولاریتی حدود21×1cm  با ایندوراسیون 22×3cm دیده شد که روی آن منفذی وجود داشت که ترشحات چرکی از آن خارج می شد. در حین عمل موفق به رد کردن پروپ از فیستول نمی‌شدیم و در برخورد با فیستول، کیست وسیعی به موازات آنورکتال مشاهده شد که عمق تقریبی 8 سانتی متر ادامه یافته بود و در جواب پاتولوژی آن کیست پیلونیدال حاوی مو گزارش شد.

 
بهروز حاجیلو، مهرداد عنبریان، علی جلالوند، مهدی میرزاپور،
جلد 25، شماره 166 - ( فروردین 1397 )
چکیده

زمینه و هدف: خستگی عضلانی می­تواند الگوی فعالیت عضلات را در طی دویدن تغییر دهد و سبب اختلال در بیومکانیک دویدن شود. هدف از این مطالعه تعیین تأثیر خستگی بر الگوی فعالیت الکترومایوگرافی و هم انقباضی عضلات اندام تحتانی در طی دویدن بود.
روش کار: 14 نفر مرد (سن: 14/2±76/23 سال، جرم: 54/2±45/78 کیلوگرم، قد: 32/2±82/179 سانتی­متر) در این مطالعه نیمه تجربی شرکت کردند. فعالیت الکترومایوگرافی سطحی عضلات راست رانی، پهن خارجی، پهن داخلی، دوسر رانی، نیم وتری، دوقلوی داخلی، نعلی و درشت نئی قدامی قبل و بعد از اجرای پروتکل خستگی بر روی تردمیل ثبت شد. از روش آماری t همبسته برای تجزیه و تحلیل داده­ها استفاده شد.
یافته‌ها: خستگی عضلانی باعث تغییر الگوی فعالیت عضلات اندام تحتانی شد. همچنین میزان هم انقباضی در مرحله‌های مختلف دویدن نیز دچار تغییر شد.
نتیجه‌گیری: تغییر در الگوی فعالیت عضلات و میزان هم انقباضی در طی دویدن می­تواند باعث عدم کنترل بارهای تماسی مفاصل شده و می­تواند ریسک آسیب‌های ناشی از پرکاری را افزایش دهد.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb