iumssj

جستجو در مقالات منتشر شده


17 نتیجه برای طالبی طاهر

دکتر میترا براتی، دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر محمدحسین هاشمی، دکتر امیرحسین بقراطیان، دکتر پروانه ناصر اسلامی،
جلد 10، شماره 35 - ( 9-1382 )
چکیده

    نقش عفونت هلیکوباکتر پیلوری در ضایعات معده و اثنی‌عشر بخوبی شناخته شده است. در این مطالعه 170 نفر از بیمارانی که به درمانگاه داخلی بیمارستان فیروزآبادی مراجعه کرده بودند و از دیس‌پپسی شکایت داشتند، تحت بررسی قرار گرفتند. بیماران به 2 گروه تقسیم شدند. یک گروه با سن بالاتر از 45 سال با دیس‌پپسی و گروه دیگر با سن کمتر از 45 سال با دیس‌پپسی که علائم آنها با درمان هفته‌ای برطرف نشده بودند. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی عفونت هلیکوباکترپیلوری و ارتباط آن با ضایعات معده و اثنی‌عشر بوده است. 91 بیمار(5/53%) زن و 79 بیمار(5/46%) مرد بودند. 50% بیماران بی‌سواد بوده و تنها 9/2% آنها تحصیلات بالاتر از دیپلم داشتند. براساس گزارش پاتولوژی بیماران به 11 گروه تقسیم‌بندی شدند که 4/29% موارد گاستریت مزمن با فولیکولهای لنفاوی در لامینا پروپریا همراه با هلیکوباکتر پیلوری داشتند و 2 مورد نیز آدنوکارسینوم معده گزارش گردید. 50% بیماران بیش از یک سال مبتلا به دیس‌پپسی بودند بدون اینکه هیچ‌گونه بررسی برای کشف عفونت با هیلکوباکتر پیلوری برای آنها انجام شده باشد. تشخیص سریع ضایعات معده و اثنی‌عشر و ارتباط با هلیکوباکتر پیلوری بسیار مهم است زیرا شانس بدخیمی معده بعد از درمان کاهش می‌یابد.

       


دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر محمدسعید حسن الفرجی،
جلد 15، شماره 0 - ( تابستان 1387 )
چکیده

  زمینه و هدف: از بین بیماری‌های عفونی، سل دومین عامل مرگ در سرتاسر جهان است و 2 میلیون نفر را سالیانه به کام مرگ می‌کشاند. تشخیص گروه‌های پرخطر(مانند معتادین تزریقی، دیابت شیرین و تماس نزدیک با بیماران مسلول) در امر برنامه‌های تشخیص، پیشگیری و کنترل بسیار مهم می‌باشد. هدف از این مطالعه، تعیین شیوع عوامل خطرساز برای بیماری سل می‌باشد.

  روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی ـ مقطعی، همه پرونده‌های بیماران مسلول در بیمارستان فیروزگر در طی سالهای 83-1381 مورد بررسی قرار گرفتند. پرسشنامه شامل اطلاعات مربوط به سن، جنس، ملیت، مصرف سیگار، عفونت HIV ، تماس نزدیک با بیماران مسلول، دیابت شیرین، نارسایی مزمن کلیه، لنفوم، لوسمی و درمان ایمونوساپرسیو(کورتون) بود. آنالیز آماری با ( version 15 ) SPSS انجام شد. شاخص فراوانی، میانگین و انحراف معیار تعیین گردید.

  یافته‌ها: در بین 88 بیمار، شایع‌ترین عامل خطری که در بیماران مسلول دیده شد، سیگار(45/20%) بود و به دنبال آن، دیابت شیرین(22/10%)، تماس نزدیک(95/7%)، اعتیاد تزریقی(81/6%)، نارسایی مزمن کلیه(4/3%)، عفونت HIV (27/2%) و لوسمی(13/1%) از دیگر عوامل خطر بودند.

  نتیجه‌گیری: این مطالعه شاید توانسته باشد اثر قابل توجه عوامل زمینه‌ساز را برای سل نشان بدهد. بنابراین کشف عفونت سل در این گروه‌های پر خطر بسیار مهم است.


دکتر میترا براتی، دکتر ثمیله نوربخش، آذردخت طباطبائی، دکتر فریده ابراهیمی تاج، دکتر مهشید طالبی طاهر،
جلد 16، شماره 0 - ( بهار 1388 )
چکیده

    زمینه و هدف: عفونت‌های دستگاه تنفسی یکی از علل مهم مرگ در کودکان در کشورهای در حال توسعه است. اگرچه شیوع این عفونت‌ها در کشورهای توسعه یافته و توسعه نیافته مشابه است، ولی مرگ ناشی از آن در کشورهای در حال توسعه 10 تا 50 برابر بیشتر است. ویروس‌ها، عامل شایع این عفونت‌ها در کودکان بوده و ویروس آنفلوانزا، آدنو و سنسیشال (RSV) تنفسی ازجمله این عوامل هستند هدف از انجام این پژوهش، تعیین شیوع ویروس‌های آدنو، آنفلوانزا آ و بی و سنسیشیال در ترشحات حلق کودکان 3 ماه تا15سال مبتلا به عفونت تنفسی فوقانی با روش سریع ایمونوکروماتوگرافیک بود.

روش بررسی: یک مطالعه توصیفی و مقطعی در کودکان 3 ماهه تا 15 ساله که در طی یک سال (سال 1385) به درمانگاه کودکان بیمارستان رسول اکرم با علائم عفونت تنفسی فوقانی مراجعه کرده‌اند، انجام شده است. نمونه مستقیم از حلق بیماران به روش سریع کروماتوگرافی از نظر وجود آدنوویروس، ویروس‌های نسیشیال و آنفلوانزای آ و بی مورد بررسی قرار گرفت. آنالیز اطلاعات با نرم افزار SPSS V. 13 انجام شد. برای متغیرهای کمی از شاخص میانگین و انحراف معیار و برای متغیرهای کیفی از شاخص درصد و جهت مقایسه میانگین‌ها از تست آماری t استفاده شد.

یافته‌ها: 160 کودک با عفونت تنفسی فوقانی با میانگین سنی 5/61 ماه مورد بررسی قرار گرفتند. 5/57% پسر و 5/42% دختر بودند. تب در 4/77%، گلودرد در 66%، درد شکم در 4/16%، اسهال در 10%، استفراغ در 7/15%، سرفه، عطسه و ترشح از بینی در 4/37%، لنف آدنوپاتی گردنی در 8/13%، اگزودا حلقی در 27%، پتشی کام در 7/5% و کنژکتیویت در 9/1% دیده شد. بیماران 24% در فصل بهار، 1/14% در تابستان، 1/23% در پائیز و 5/38% در زمستان مراجعه کرده بودند.

ویروس آنفلوانزا در 7 مورد (4/4%) جدا شد که میانگین سنی بیماران 3/82 (6/47 SD ±) ماه بود. ویروس مذکور 6/28% در بهار، 3/14% در تابستان و 1/57% در زمستان جدا شدند. آدنوویروس در 10 مورد (3/6%)جدا شد که بیماران میانگین سنی 7/83 (5/58 SD ±) ماه داشتند. ویروس مذکور20% در بهار، 30% در تابستان، 30% در پائیز و 20% در زمستان جدا شدند. ویروس سنسیشیال در 9 مورد (7/5%) جدا شد که میانگین سنی بیماران 7/54
(7/50
SD ±) ماه بود. ویروس مذکور 4/44% در بهار، 4/44% در پائیز و 1/11% در زمستان جدا شدند.

نتیجه‌گیری: در این بررسی آدنوویروس شایع‌ترین و سپس ویروس‌های سنسیشیال و آنفلوانزا قرار داشتند. به‌طور کلی تب شایع‌ترین علامت بوده، ولی در RSV گلودرد، در آنفلوانزا سرفه، استفراغ و پتشی و درآدنوویروس لنفادنوپاتی گردنی شایع‌تر بود. ویروس‌ آنفلوانزا در زمستان و ویروس سنسیشیال در بهار و پائیز شایع‌تر بوده، ولی آدنوویروس تابع الگوی فصلی خاصی نبود.


دکتر مصدق جباری، دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر فرزانه جعفری، دکتر آریا جنابی،
جلد 16، شماره 0 - ( مهر 1388 )
چکیده

    زمینه و هدف: بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه در خطر استئودیستروفی کلیوی می‌باشند.این شرایط در مراحل اولیه نارسایی کلیوی دیده می‌شود و طیفی از تغییرات استخوان مانند استئوپوروز را شامل می‌شود. هیپوگنادیسم در مردان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه شایع است. بسیاری از تظاهرات هیپوگنادیسم مانند بیماری استخوان، به طور شایع در مابین بیماران تحت دیالیز مشاهده می‌گردد. هدف ازاین مطالعه مقایسه سطح تستوسترون، PTH، LH، BUN، کراتینین، و فسفاتاز قلیایی خون در مردان مبتلا به نارسایی مزمن کلیه در دو گروه با سنجش تراکم استخوان طبیعی و غیرطبیعی می‌باشد.

روش بررسی: در این مطالعه مقطعی 63 بیمار مبتلا به نارسایی مزمن کلیه ارزیابی شدند. سنجش تراکم استخوان با روش DEXA برای همه بیماران درخواست شد. سطح خونی تستوسترون، PTH، BUN، کراتینین، فسفاتاز قلیایی و LH در دو گروه با سنجش تراکم طبیعی و غیرطبیعی مقایسه شد. نتایج با تست t-test، Pearson و Chi-square تجزیه و تحلیل شد.p value کمتراز 05/0 با ارزش تلقی گردید.

یافته ها: در این مطالعه 63 بیمار ارزیابی شدند. متوسط سن بیماران 32/13±58/50 سال بوده است. ارتباط معنی‌داری مابین سن، میزان تستوسترون و PTH در دو گروه بیماران با سنجش تراکم استخوان طبیعی و غیرطبیعی به دست آمد (05/0‌p<).

نتیجه‌گیری: استئوپوروز یک یافته مهم در بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه است و مطالعه دیگری برای تعیین نتایج درمان با تستوسترون مکمل توصیه می‌شود.


دکتر میترا براتی، دکتر سیدعلی جواد موسوی، دکتر ثمیله نوربخش، دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر آرش احتشامی افشار، آذردخت طباطبایی،
جلد 17، شماره 71 - ( 2-1389 )
چکیده

    زمینه و هدف: استرپتوکوک پنومونیه شایعترین علت پنومونی اکتسابی از جامعه می‌باشد. جداسازی پنوموکوک از خلط فقط عفونت احتمالی را مطرح می‌سازد زیرا احتمال ناقلی آن وجود دارد. تشخیص قطعی با جدا سازی پنوموکوک از مایعات استریل و خون است. درصد واقعی کشت خون مثبت در پنومونی پنوموکوکی حدود 30-15% موارد است. اضافه کردن تست  آنتی‌ژن پنوموکوک در ادرار به روش‌های معمول آزمایشگاهی، تشخیص پنوموکوک را 9/38% افزایش می‌دهد. هدف از انجام این پژوهش تعیین فراوانی پنومونی پنوموکوکی در پنومونی‌های باکتریال با استفاده از روش جدا کردن  آنتی‌ژن پنوموکوک در ادرار بود.

روش کار: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، بیمارانی که با پنومونی باکتریال حاد در سال 1386 در بیمارستان رسول اکرم بستری شده و سن بالای 18 سال داشتند، وارد مطالعه شدند. از نمونه ادراری بیماران تست تعیین  آنتی‌ژن ادراری با روش ایمونوکروماتوگرافی با استفاده از کیت Binax NOW Streptococcus pneumoniae test  انجام شد. خون تمام بیماران کشت شد. بیماران با جراحی الکتیو که هیچگونه عفونتی نداشتند به عنوان گروه کنترل وارد مطالعه شدند.برای متغیرهای کمی از میانگین و انحراف معیار و برای متغیرهای کیفی از درصد استفاده شد.

یافته ها: از 43 بیمار مبتلا به پنومونی 26(5/60%) نفر مرد و 17(5/39%) نفر زن بودند. میانگین سنی آنها 47/55 (46/22± انحراف معیار) سال بود. پنوموکوک از 2 بیمار(65/4%) از طریق کشت (یک کشت خون و یک کشت مایع پلور) و در 5 بیمار (6/11%) از طریق تست  آنتی‌ژن ادراری جدا شد. فقط در فصل زمستان و بهار پنوموکوک دیده شد. تعداد لکوسیت نرمال در 2 نفر و لکوسیتوز در 3 نفر دیده شد. در 4 مورد انفیلتراسیون لوبار و در یک مورد پلورزی دیده شد. در 2 موردی که کشت مثبت پنوموکوک (خون و پلور) وجود داشت، تست  آنتی‌ژن ادراری مثبت بود. در هیچ موردی از 43 مورد کنترل،  آنتی‌ژن پنوموکوک در ادرار جدا نشد.

نتیجه گیری: جداسازی  آنتی‌ژن پنوموکوک از ادرار در 5 (6/11%) مورد گزارش شد. در گروه کنترل هیچ موردی از تست مثبت  آنتی‌ژن ادراری دیده نشد که نشان دهنده شیوع کم ناقلی پنوموکوک دربالغین در این مطالعه است. این مطالعه نشان داد که بررسی  آنتی‌ژن ادراری از نظر پنوموکوک راه مناسبی جهت تشخیص پنوموکوک در بالغین بوده و امکان تشخیص را افزایش می‌دهد.


مهشید طالبی طاهر، سیدعلی جواد موسوی، مهدی پورقاسمیان،
جلد 18، شماره 88 - ( 7-1390 )
چکیده

  زمینه و هدف : تظاهرات بالینی و تصاویر رادیولوژیک غیر معمول سل ریوی در افراد سالمند شایع می باشد. هدف از انجام این مطالعه بررسی تفاوت های بالینی، رادیوگرافی و ازمایشگاهی سل ریوی در سالمندان در مقایسه با افراد جوان بوده است.

  روش کار : در این مطالعه گذشته نگر پرونده پزشکی بیماران مبتلا به سل ریوی ثابت شده در بیمارستان رسول اکرم (ص) در طی پنج سال 1383 الی 1388مورد بررسی قرار گرفت. اطلاعات شامل سن، جنس، بیماری های همراه، علایم و نشانه ها، نتایج ازمایشگاهی، رادیوگرافی، تست پوستی توبرکولین، و اسمیر خلط و شستشوی برونش برای باسیل اسید فاست استخراج گردید. از ازمون های کای دو ( chi 2 ) و تی مستقل ( student t ) برای مقایسه یافته ها ما بین دو گروه استفاده شد.

  یافته ها : از 285 بیمار مبتلا به سل ریوی ثابت شده، 126 نفر 65 سال و بالاتر و 159 نفر سن کم تر از 65 سال داشته اند. شیوع کم تر تب، تعریق شبانه، هموپتیزی، بی اشتهایی، درد قفسه سینه، ضایعه حفره ای در لوب های فوقانی و مثبت شدن تست پوستی توبرکولین و اسمیر خلط برای باسیل اسید فاست در سالمندان در مقایسه با جوانان مشاهده شد( 05/0 p< ). به علاوه، سالمندان با شیوع بالاتری مبتلا به تنگی نفس بودند ( 001/0 p< ) و هم چنین مبتلا به بیماری های زمینه ای مشابه دیابت شیرین، نارسایی کلیه و COPD ( 05/0 p< ).

نتیجه گیری : این مطالعه تفاوت های اساسی سل ریوی در سالمندان و جوانان را نشان داده است که باید در طی ارزیابی های تشخیصی مد نظر باشد.
دکتر ثمیله نوربخش، دکتر مهشید طالبی طاهر، آذردخت طباطبایی، دکتر مهدی یگانه،
جلد 18، شماره 92 - ( 11-1390 )
چکیده

  زمینه و هدف : در جریان بیماری های ناشی از عفونت های باکتریال، رسپتورهای فعال شده بروی سلول های مونوسیتی ( Soluble triggering expressed on myeloid cells-1-STREM-1 ) در سطح مونوسیت ها / ماکروفاژها ونوتروفیل ها فعال شده و از طریق ایجاد پاسخ التهابی منجر به تشدید تخریب نسجی می شوند. هدف از این مطالعه ارزیابی نقش STREM-1 در مایع مفصلی جهت تشخیص آرتریت سپتیک از آرتریت غیر سپتیک بود.

  روش کار: یک مطالعه مقطعی در بخش های کودکان و ارتوپدی بیمارستان حضرت رسول اکرم (1388-1386) تهران، وابسته به دانشگاه ایران انجام شد. مایع مفصلی 53 کودک مبتلا به آرتریت آسپیره شد و جهت تشخیص آرتریت باکتریال با روش های معمول مورد بررسی قرار گرفت. 5/. تا 3 میلی‌لیتر از مایع مفصلی در فریزر 70 درجه سانتی ‌ گراد نگهداری شد. مقدار STREM-1 در 53 نمونه مایع مفصلی با روش آنزیم ایمونواسی ( Quantikine R&D systems, US ) اندازه‌گیری شد. نتایج بین آرتریت چرکی وغیر چرکی مقایسه شد.

  یافته ها: در 49%(26/53 نفر) آرتریت سپتیک و در51% (27/53 نفر) نوع غیر سپتیک تشخیص داده شد. کشت مثبت در مایع مفصلی 3/20% موارد و تست لاتکس آگلوتیناسیون برای باکتری هادر 2/8 % موارد مثبت بود. 5/ 10% بیماران اسمیر مستقیم مثبت داشتند. سطح کات آف 82 5 پیکوگرم در هر میلی لیتر برای STREM-1 مایع مفصل حساسیت 50%، ویژگی 70%، ارزش اخباری مثبت ومنفی 64% و توافق ضعیف با کشت مثبت در مایع مفصل داشت (037/0= p 28/0= Kappa ) . سطح زیر منحنی راک برای افتراق بین آرتریت سپتیک وغیر سپتیک STREM-1 603/0 ( 1/0= p ، 448/0-757/0 CI 95%) بود.

  نتیجه گیری: سطح STREM-1 در مایع مفصلی با کات آف 825 پیکوگرم در هر میلی لیتر، حساسیت 50% و ویژگی 70% برای افتراق آرتریت سپتیک از غیر سپتیک دارد. جستجوی آنتی ژن ‌ های باکتریال در مایع مفصلی ( LPA تست آگلوتیناسیون لاتکس) و سطح STREM-1 مایع مفصلی در صورتی که به آزمایش‌های معمول کشت، اسمیر وآنالیز روتین مایع مفصل افزوده شود، می تواند با لقوه به پزشک برای تشخیص بهتر آرتریت سپتیک کمک کنند. این امر می ‌ تواند از درمان‌های تجربی آنتی بیوتیکی غیر ضروری در کودکان مبتلا به آرتریت جلوگیری کند. برای تصمیم گیری بالینی، مطالعات مداخله‌ای تصادفی بر اساس استفاده از توان بالقوه سطح STREM-1 مایع مفصل در درمان ضد میکروبی آرتریت سپتیک می تواند مفید باشد.


دکتر سید علی جوادموسوی، دکتر میترا براتی، دکتر محمد رضا کوچری، دکتر شیما جوادی نیا، دکتر مهشید طالبی طاهر،
جلد 19، شماره 105 - ( 12-1391 )
چکیده

 

زمینه و هدف: سل یکی از قدیمیترین بیماریهای شناخته شده در انسان است. با توجه به شیوع بالای آن در ایران، استفاده از روش تشخیصی که سرعتی بیش از کشت و دارای حساسیت و ویژگی بیش از اسمیر و در حد کشت داشته باشد ( PCR)، میتواند موجب تشخیص سریع و صحیح بیماری و درمان آنها شده و بدین ترتیب کنترل بیماری در جامعه شود. لذا، تصمیم گرفته شد تا در این مطالعه به بررسی PCR در تشخیص سل در مایع شستشوی برونش ها Bronchoalveolar Lavage-BAL)) و مقایسه آن با اسمیر پراخته شود.

 

روش کار: بیماران مراجعه کننده به بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) در طی دو سال 1389 و 1390 که با تشخیص احتمالی سل تحت برونکوسکوپی قرار گرفتند، وارد مطالعه شدند. نمونه شستشوی برونش آنها جهت اسمیر، کشت و PCR جهت تشخیص سل استفاده شد. اطلاعات بر اساس میانگین و انحراف معیار ارائه شد و pvalue  کمتر از  05/0 با ارزش در نظر گرفته شد.

 

یافته ها: مجموعاً 47 بیمار با تشخیص احتمالی سل ریوی تحت برونکوسکوپی قرار گرفتند که کشت شستشوی برونش در 6 نفر ( 12.8%) آن‌ها مثبت بود. در 5 نفر ( 10.6%) اسمیر مثبت و در 3 نفر (6.4%) PCR مثبت دیده شد. بر اساس این نتایج اسمیر مثبت دارای حساسیت 83% و ویژگی 100% بوده و ارزش اخباری مثبت 100% و منفی 98% داشت. حال آنکه PCR مثبت دارای حساسیت 50% و ویژگی 100% بوده و ارزش اخباری مثبت 100% و منفی 93% داشت.

 

نتیجه گیری: اگرچه PCR روش سریع و جدیدی برای تشخیص سل محسوب می‌شود ولی استفاده از روش قدیمی‌تر اسمیر کم هزینه‌تر و ساده‌تر بوده و امکان انجام آن در همه نقاط ایران مقدور است و کماکان راه مناسب‌تری برای تشخیص سل است.

 
دکتر میترا براتی، دکتر سیامک خالقی، دکتر حمیده معتمد رستگار، دکتر مهشید طالبی طاهر، نیوشا فرهادی،
جلد 20، شماره 110 - ( 5-1392 )
چکیده

 

زمینه و هدف: گاستروستومی آندوسکوپیک از راه پوست یک روش استاندارد برای تغذیه روده ای در بیمارانی است که نیاز طولانی مدت به تغذیه روده ای به علت اختلال بلع دارند. هدف این مطالعه ارزیابی عوارض گاستروستومی آندوسکوپیک از را پوست با روش pull است.

 

روش کار: از دی ماه 1389 لغایت دی ماه 1390، 74 بیمار تحت گاستروستومی آندوسکوپیک از راه پوست با روش pull در بیمارستان حضرت رسول اکرم(ص) قرار گرفتند. مشخصات بالینی بیماران مربوط به عوارض در یک مطالعه گذشته نگر و مقطعی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. پریتونیت، آبسه، سپتی سمی و خونریزی عوارض بزرگ تر در نظر گرفته شد. مشکلات لوله شامل خروج، انسداد، نشت، استفراغ و عفونت به عنوان عوارض کوچک تر تقسیم بندی شد.

 

یافته ها: میانگین سنی بیماران 44±60 سال بود ( بین 5 تا 90 سال)، 54% نفرآن‌ها زن (40) و 45% نفر آن‌ها مرد (43) بودند. شایع ترین علت استفاده از گاستروستومی آندوسکوپیک از راه پوست بیماری نورولوژیک در 73% موارد بود. میزان عارضه به طور کلی 9/18% بود. میانگین زمان بروز عارضه بعد از گاستروستومی آندوسکوپیک از راه پوست 13/107± 85/78 روز و 6/84% عوارض در 3 ماهه اول رخ داد. میانگین سن بیماران دچار عارضه شده 62/66 با انحراف معیار 45/15روز بود. بین میانگین سنی وهمچنین جنس بیماران دچار عارضه و بدون عارضه اختلافی وجود نداشت. بروز عارضه با سن، جنس، بیماری زمینه ای و مدت اقامت در بیمارستان قبل از گاستروستومی آندوسکوپیک از راه پوست ارتباطی نداشت.

 

نتیجهگیری: گاستروستومی آندوسکوپیک از راه پوست یک روش ایمن با عوارض کم برای داشتن تغذیه روده ای دراز مدت در بیماران است، اگرچه دارای برخی عوارض می باشد که اکثرا خفیف هستند. بنابراین بیماران باید از بی عارضه نبودن این روش مطلع گردند. 

 


دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر سیامک خالقی،
جلد 20، شماره 111 - ( 6-1392 )
چکیده


دکتر ثمیله نوربخش، دکتر ویدا ضرابی، دکتر مهشید طالبی طاهر، آذر دخت طباطبایی، دکتر نازنین علی بیک،
جلد 20، شماره 112 - ( 7-1392 )
چکیده

 

زمینه و هدف: تعیین عوامل آرتریت سپتیک بسیار مهم است. هدف از این مطالعه جستجوی آنتی ژن پلی ساکاریدی استر پتوکک گروه آ در مایع مفصلی مبتلایان به آرتریت بود.

 

روش کار: یک مطالعه مقطعی به روی 52 کودک مبتلا به مونو آرتریت حاد در مجتمع رسول اکرم تهران (91-1389) انجام شد. رنگ آمیزی گرم،کشت، و تست سریع تشخیصی آنتیژن ( لاتکس آگلوتیناسیون) برای هموفیلوس، پنوموکک، استرپتوکک گروه –ب ومننگوکک، ای کلی، و جستجوی آنتی ژن پلی ساکاریدی استر پتوکک گروه آ (کمپانی کازابیو، مجوز اتریش، چین، الیزا) در مایع مفصل بیماران (با کشت و اسمیر منفی) جستجو گردید. عدد پی کمتر از 05/0 با ارزش تلقی گردید.

 

یافته‌ها: تشخیص آرتریت چرکی در 5/34 % (52/11) شامل: 15% (52/8) کشت و یا اسمیر مثبت،7/5% (52/3) تست سریع آنتیژنیک لاتکس مثبت، و 8/3% (52/2) آنتی ژن استرپتوکک گروه آ مثبت (علی رغم منفی بودن کشت واسمیر وتست لاتکس منفی) بود.

 

نتیجهگیری: در 5/34 % (11نفر) بیماران، تشخیص آرتریت چرکی داده شد . فقط در 15% بیماران کشت و یا اسمیر مثبت (استاف وپنوموکک) بود. تست سریع آنتی ژن باکتریایی در 7/5% وآنتی ژن پلی ساکاریدی استرپتوکک گروه آ در 8/3% بیماران مثبت بود. با افزودن روش های تشخیصی جدید جستجوی آنتی ژن باکتریای های شایع (به خصوص استرپتوکک) به روش های معمول، نقش عوامل عفونی در آرتریت حاد واضح تر می شود. سیستم دفاعی بدن قادر به شناسایی آنتی ژن استرپتوکک مایع مفصل بیماران نبوده و عوارض قلبی، کلیوی و عصبی غیر قابل بر گشت محتمل خواهد بود. درمان مناسب در عفونت‌های اثبات شده استرپتوککی توصیه می شود. 

 
نرگس نوری طلب، مریم لطیف نیا، علیرضا سمر باف زاده، نجمه شمس پور، دکتر مهشید طالبی طاهر، احسان مصطفوی، مجتبی فتاحی عبدی زاده،
جلد 20، شماره 112 - ( 7-1392 )
چکیده

 

زمینه و هدف: پنومونی وابسته به ونتیلاتور (Ventilator- Associated Pneumonia -VAP) جزء شایع‌ترین عفونت های بیمارستانی در بخش مراقبت‌های ویژه می باشد که باعث مرگ و میر بالایی در بیماران می شود. پسودوموناس آئروژینوزا یکی از شایع ترین عوامل ایجادکننده VAP، است که شیوع و نیز مقاومت آن نسبت به طیف وسیعی از آنتی‌بیوتیک ها رو به افزایش است. هدف از این مطالعه بررسی فراوانی پسودوموناس آئروژینوزا و نیزالگوی حساسیت دارویی آن می باشد.

 

روش کار: این مطالعه به صورت مقطعی و از مهر ماه سال 1389 به مدت 1 سال در بیماران بستری در بخش  ICUبیمارستان آیت اله کاشانی تهران که به تهویه مکانیکی نیاز داشتند، انجام شد. نمونه‌ها از لوله تراشه بیمارانی که دارای علائم عفونت ریوی شامل تب بالا، ترشحات چرکی و لوکوسیتوز بودند جمع آوری گردید. پس از کشت نمونه­ها سویه­های جدا شده با استفاده از دستورالعمل راهنمای انستیتوی استاندارد آزمایشگاه و کلینیک(CLSI)  تشخیص داده شدند. تست حساسیت آنتی­بیوتیکی سویه­ها با استفاده از روش دیسک­دیفیوژن انجام و نتایج آن ها با استفاده از استاندارد CLSI تفسیر گردید.

 

آنتی بیوتیک های استفاده شده در چهار دسته سفالوسپورین ها، فلوروکینولون ها، آمینوگلیکوزید ها و کارباپنم طبقه بندی شده بودند.

 

یافته‌ها: از 68 نمونه تراشه گرفته شده، در 46 مورد (7/67%) از بیماران VAPتأیید گردید. میکروارگانیسم های جدا شده به ترتیب شامل پسودوموناس آئروژینوزا (15مورد،6/32%)، کلبسیلا پنومونیه (10مورد، 7/21%)، استافیلوکوک ­اورئوس مقاوم به متی­سیلین (8مورد، 4/17%)، اشرشیا کلی (7مورد، 2/15%)، انتروباکتر (3مورد،5/6%)، اسینتوباکتر (2مورد، 3/4%) و سیتروباکتر (1مورد، 3/2%) بودند. 75% ازسویه­های پسودوموناس­آئروژینوزای جدا شده MDR (مقاومت نسبت به بیش از 3 گروه از آنتی­بیوتیک ها) بوده و 50% آن‌ها نسبت به تمام گروه های آنتی­بیوتیکی مقاومت نشان دادند.

 

نتیجهگیری: به دلیل شیوع رو به افزایش پسودوموناس های MDR، تدوین پروتکل‌های سخت‌گیرانه برای جلوگیری از افزایش مقاومت های دارویی ضروری به نظر می رسد.

 
دکتر ثمیله نوربخش، دکتر ویدا ضرابی، دکتر مهشید طالبی طاهر، آذردخت طباطبایی، دکتر نازنین علی بیک،
جلد 20، شماره 114 - ( 9-1392 )
چکیده

 

زمینه و هدف: تعیین عوامل آرتریت سپتیک بسیار مهم است. هدف از این مطالعه جستجوی آنتی ژن پلی ساکاریدی استرپتوکک گروه آ در مایع مفصلی مبتلایان به آرتریت بود.

 

روش کار: یک مطالعه مقطعی به روی 52 کودک مبتلا به مونو آرتریت حاد در مجتمع حضرت رسول اکرم (ص) تهران (91-1389) انجام شد. رنگ‌آمیزی گرم، کشت، و آزمون سریع تشخیصی آنتی ژن ( لاتکس آگلوتیناسیون) برای هموفیلوس، پنوموکک، استرپتوکک گروه –ب ومننگوکک، ای‌کلی انجام گرفت و آنتی ژن پلی ساکاریدی استر پتوکک گروه آ (کمپانی کازابیو، مجوز اتریش ، چین، الیزا) در مایع مفصل بیماران (با کشت و اسمیر منفی) جستجو گردید. از روش‌های آمار توصیفی (جداول و نمودار) و chi-square test و mann- whitney u test استفاده گردید. عدد پی کمتر از 05/0 با ارزش تلقی گردید.

 

یافته‌ها: تشخیص آرتریت چرکی در 5/34 % (52/11) شامل: 15% (52/8) کشت و یا اسمیر مثبت، 7/5% (52/3) آزمون سریع آنتی ژنیک لاتکس مثبت، و 8/3% (52/2) آنتی ژن استرپتوکک گروه آ مثبت (علی رغم منفی بودن کشت، اسمیر و آزمون لاتکس منفی) بود.

 

نتیجهگیری: در 5/34% (11نفر) بیماران تشخیص آرتریت چرکی داده شد. فقط در 15% (8 نفر) بیماران کشت و یا اسمیر مثبت (استاف و پنوموکک) بود. آزمون سریع آنتی ژن باکتریایی در 7/5% (3 نفر) و آنتی ژن پلی ساکاریدی استرپتوکک گروه آ در 8/3% (2 نفر) بیماران مثبت بود. با افزودن روش‌های تشخیصی جدید جستجوی آنتی ژن باکتریای های شایع (به خصوص استرپتوکک) به روش های معمول نقش عوامل عفونی در آرتریت حاد واضح‌تر   می‌شود. سیستم دفاعی بدن قادر به شناسایی آنتی ژن استرپتوکک مایع مفصل بیماران نبوده و عوارض قلبی، کلیوی، و عصبی غیر قابل بر گشت محتمل خواهد بود. درمان مناسب در عفونت های اثبات شده استرپتوککی توصیه می شود.

 
واهان مرادیانس، مهشید طالبی طاهر، سیامک خالقی،
جلد 23، شماره 142 - ( 1-1395 )
چکیده

بیمار خانم 78 ساله که بیست روز گذشته با تشخیص کله سیستیت تحتERCP (Endoscopic Retrograde Cholangio-pancreatography) قرار گرفته بود، بعلت تنگی نفس، درد قفسه سینه و سرفه مجددا بستری می‌شوند. رادیوگرافی قفسه سینه را می‌توانید مشاهده نمایید (شکل 1).
دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر طاهره نعیمی، دکتر نسرین شایانفر، دکتر مرضیه نجومی، دکتر میترا براتی،
جلد 23، شماره 143 - ( 2-1395 )
چکیده

زمینه و هدف: کاندیدوری شایع‌ترین عفونت قارچی کسب شده در بیمارستان می‌باشد. هدف از این مطالعه تعیین فراوانی کاندیدوری در بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه یک بیمارستان آموزشی می‌باشد.

روش کار: در یک مطالعه توصیفی- مقطعی گذشته‌نگر، 500 بیمار بستری در 4 بخش مراقبت ویژه در بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) وارد مطالعه شدند.

یافته‌ها: سن متوسط بیماران 6/19±62 سال بوده و 69 نفر (8/13%) مبتلا به کاندیدوری بوده‌اند که 40 مرد (58%) و 29 زن (42%) بودند. عوامل خطر کسب کاندیدوری عبارت بودند از سن، طول مدت اقامت در بیمارستان و بخش مراقبت ویژه، استفاده طولانی از کاتتر ادراری و مصرف آنتی‌بیوتیک و کورتیکواسترویید. در این مطالعه ارتباط دیابت شیرین با کاندیدوری تأیید نشد.

نتیجه‌گیری: کاهش فراوانی کاندیدوری در بخش‌های مراقبت ویژه با کاهش طول اقامت در بخش مراقبت ویژه، کاتتر ادراری و اجتناب از تجویز آنتی‌بیوتیک و کورتیکواسترویید امکان‌پذیر است.


دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر مریم نیک صولت، دکتر سارا میناییان، دکتر نیلوفر خدابنده لو، دکتر ژاله زندیه،
جلد 24، شماره 156 - ( خرداد 1396 )
چکیده

زمینه و هدف: عفونت دستگاه ادراری  شایع‌ترین عفونت اکتسابی از بیمارستان است و افراد سالمند بستری شده در بخش مراقبت‏های ویژه به شدت مستعد ابتلا به این عفونت می‎باشند. در مطالعه‎ی حاضر با توجه به این فرضیه که ارگانیسم‏های پروبیوتیک می‎توانند نماینده یک مداخله موثر و ایمن برای اهداف کنترل عفونت باشند نقش یک پروبیوتیک متشکل از 4 سویه لاکتوباسیل در پیشگیری از عفونت ادراری دربیماران سالمند بستری در بخش‌های مراقبت ویژه مورد بررسی قرار گرفت.
روش کار: یک مطالعه تصادفی دو سر کور کنترل شده با پلاسبو، بر روی 50 بیمار سالمند بستری در بخش‌های مراقبت ویژه انجام شد. بیماران به طور تصادفی  پروبیوتیک حاوی CFU 107×5 باکتری لیپوفیلیزه زنده از چهار سویه لاکتوباسیلوس (لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس، لاکتوباسیلوس رامنوسوس، لاکتوباسیلوس گاسری و لاکتوباسیلوس پلانتارم) و یا پلاسبو را به صورت دو بار در روز برای هفت روز دریافت کردند. قبل از شروع و در روز چهاردهم مطالعه  دو گروه از نظر سطح CRP (C-reactive protein) و نتایج آزمایشات کشت ادرار و لکوسیتوری مقایسه شدند. نمره  APACHE II و وضعیت حیات در پیگیری یک ماهه نیز اندازه گیری شد.
یافته‌ها: استفاده از پروبیوتیک به طور معنی‌داری تعداد موارد لکوسیتوری  (002/0p=) و کشت ادرار مثبت (002/0p=) را  در گروه پروبیوتیک نسبت به پلاسبو کاهش داد.  استفاده از پروبیوتیک هیچ اثر قابل توجهی بر روی سطح CRP نداشت. علی رغم کاهش نمره ارزیابی فیزیولوژی حاد و سلامت مزمن (APACHE II) و پایین تر بودن نرخ مرگ و میر در گروه پروبیوتیک نسبت به گروه پلاسبو، این تفاوت‏ها از لحاظ آماری معنی دار نبودند.
نتیجهگیری: پروبیوتیک‏ها می‏توانند به طور قابل توجهی از بروز عفونت ادراری در بیماران سالمند بستری در بخش مراقبت ویژه جلوگیری کنند و تجویز آن با یک تغییر معنی دار در میکروفلور دستگاه ادراری و کاهش کلونیزاسیون پاتوژن‏ها همراه است؛ بنابراین پروبیوتیک‏ها می‏توانند به عنوان یک درمان کمکی در بیماران بدحال در نظر گرفته شوند.
 


مهشید طالبی طاهر، سارا مینائیان، لیلا بهادری زاده، دکتر واهان مرادیانس، امید مرادی مقدم، محمد رضا اسدی پتاه، یاسمن هندی،
جلد 26، شماره 2 - ( 2-1398 )
چکیده

زمینه و هدف: پنومونی وابسته به دستگاه تهویه مصنوعی یکی از عوارض جدی حمایت تنفسی در بخش‌های مراقبت ویژه می‌باشد. هدف از این مطالعه تعیین حساسیت آنتی‌بیوتیکی آسینتوباکتر بومانی جدا شده از ترشحات تنفسی بیماران مبتلا به پنومونی با دو روش دیسک دیفیوژن و  E.test می‌باشد.
روش کار: این مطالعه توصیفی- مقطعی در 4 بخش مراقبت ویژه بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) از مهر 1395 تا آبان 1396 انجام گرفت. مجموعاً 58 بیمار مبتلا به پنومونی وابسته به دستگاه تهویه مصنوعی (Ventilator Associated Pneumonia-VAP) با گونه آسینتوباکتر بومانی مورد مطالعه قرار گرفتند. حساسیت میکروبی با دو روش دیسک دیفیوژن و E.test تعیین گردید. نتایج به روش آماری chi2 برای بیان ارتباط معنی‌داری مورد استفاده قرار گرفت. 05/0 p< به عنوان ارتباط معنی‌دار در نظر گرفته شد.
یافته‌ها: مقاومت باکتری آسینتوباکتر بومانی جدا شده از ترشحات تنفسی نسبت به سیپروفلوکساسین، کوتریموکسازول، لووفلوکساسین، کولیستین، جنتامایسین، ایمی‌پنم، مروپنم، امپی سیلین-سولباکتام وپیپراسیلین-تازوباکتام با روش  E.test به ترتیب 55/96%، 21/86%، 100%،59/27%،38/41%،69/70%،10/93%، 79/63% و 50% بوده است. حساس‌ترین دارو کولیستین بوده است.
نتیجه‌گیری: مقاومت آسینتوباکتر بومانی به داروها در بخش مراقبت‌های ویژه رو به افزایش است و یافته‌های مطالعه نشان داده است که تنها داروی با اثربخشی نسبی کولیستین بوده است.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb