iumssj

جستجو در مقالات منتشر شده


15 نتیجه برای آسیت

دکتر عبدالمجید معاضدی،
جلد 1، شماره 0 - ( 6-1373 )
چکیده

 

  سیروز کبدی عارضه شناخته شده و دیررس هپاتیت های ویروسی بخصوص هپاتیت ب می باشد. برای

  بررسی میزان آلودگی با این ویروس در بیماران سیروتیک تعداد 170 بیمار بستری در بیمارستان حضرت

  رسول اکرم(ص) طی سالهای 1371 – 1360 که دارای شواهد کیلینیکی، آزمایشگاهی و غالبا

  پاتولوژیک سیروز کبدی بودند انتخاب و بر اساس متغیرهایی چون سن، جنس، علت اصلی مراجعه، سابقه

  هپاتیت عفونی یا داروویی، تست های آنتی ژن و آنتی بادی ویروس هپاتیت ب، سابقه مصرف الکل، سابقه

  بررسی گردیدند، از نظر (Retrospective) ترانسفیوژن و تستهای مربوط به کار کبد بصورت گذشته نگر

  انیولوژی، در 1/67 درصد موارد علت ناشناخته، در 9/32 درصد موارد با اتیولوژی مشخص، که از بین

  وجود داشت NANB آنها در 4/22 درصد شواهد آلودگی با ویروس هپاتیت ب و در 3 درصد با ویروس

  که شایع ترین علت شناخته شده و قابل پیشگیری سیروز در این مطالعه بوده است، بیشترین تعداد بیماران

  در دهه های سنی پنجم و ششم و نسبت ابتلای مردان 2 برابر زنان بوده است. علائم هیپرتانسیون پورت

  مانند آسیت و درد شکم شایع ترین علل اصلی مراجعه بیماران را تشکیل می داده است. از 5 بیماری که

  مثبت بوده HBsAg پیشرفت کرده یک بیمار Hepatocellular carcinoma پروسه سیروز آنها به سمت

  است. علیرغم نقش عمده این ویروسها در بروز بیماری ناتوان کننده سیروز خوشبختانه با انجام

  واکسیناسیون به موقع و موثر و همچنین درمان سریع موارد حاد بیماری می توان از زمان بیماری و سیر به

  طرف نکروز و نهایتا سیروز پیشگیری کرد


دکتر علی امینی، دکتر محسن فکرت، دکتر میترا وشمگیر،
جلد 8، شماره 24 - ( 6-1380 )
چکیده

    در بیماری هیدروپس فتالیس (هیدروپس جنینی) جنین یا نوزاد دچار ادم شدید زیر جلدی همراه تجمع مایع در حفرات صفاقی و پلور می‌گردد. همولیز شدید، هیپرپلازی رده اریتروئید در مغز استخوان، خونسازی خارج از مغز استخوان در کبد و طحال، اختلال عملکرد کبدی و نیز آسیت و ادم از علائم همراه آن می‌باشند. هیدروپس جنینی به دو نوع ایمیون و غیرایمیون تقسیم می‌شود. نوع ایمیون بعلت عدم سازگاری Rh و نوع غیرایمیون بعلل کروموزومی، ناهنجاری قلبی ـ عروقی، ناهنجاری اسکلتی و یا سایر علل ایجاد می‌شود. تشخیص آن از طریق سونوگرافی و ارزیابی مادر از طریق کنترل دقیق آنتی‌بادی کومبس غیرمستقیم صورت می‌گیرد. در صورت وجود تیتر مثبت و بالارونده ارزیابی جنین از راه آمنیوسنتز یا کوردوسنتز باید انجام شود. در صورت خطرناک بودن وضعیت جنین انتقال خون داخل رحمی و ختم حاملگی بعنوان درمان باید صورت گیرد. در صورت امکان درمان علل هیدروپس غیرایمیون نیز می‌تواند کمک کننده باشد. در این مقاله به ارائه دو مورد هیدروپس جنینی غیرایمیون پرداخته می‌شود که با اقدامات درمانی تا کنون زنده مانده‌اند و به زندگی خود ادامه می‌دهند.


دکتر شهناز قهرمانی، دکتر شهرزاد بلوکانی،
جلد 8، شماره 27 - ( 12-1380 )
چکیده

از بین علل آسیت می‌توان به انواع سیروتیک و بدخیم اشاره نمود. روش قراردادی تشخیص این 2 نوع آسیت، پاراسنتز می‌باشد که روشی وقت گیر و تهاجمی است. در مقایسه با این روش، سونوگرافی روشی ساده و در دسترس است که با صرف وقت اندک، می‌توان نتایج ارزشمندی از آن بدست آورد. هدف از این مطالعه، پی‌بردن به ارزشمند‌بودن بررسی سونوگرافیک جدار کیسه صفرا در افتراق آسیت سیروتیک و بدخیم از هم می‌‌باشد. برای این مطالعه در مدت 5/1 سال، از میان مبتلایان به آسیت سیروتیک و بدخیم مراجعه‌‌کننده به بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی ایران، تعداد 50 بیمار انتخاب شدند، که نماهای سونوگرافیک جدار کیسه صفرا و ضخامت جداری آن مورد بررسی قرار گرفت. در تمام بیماران سیروتیک ضخامت جدار کیسه صفرا بیش از 5 میلی متر بود که در 69% آنها جدار ضخیم و 2 لایه و در 31%، جدار ضخیم و تک لایه مشاهده شد. در حالیکه در 71% مبتلایان به بدخیمی، جدار کیسه صفرا دارای ضخامت نرمال بود. این بررسی نشان داد که نمای سونوگرافیک جدار کیسه صفرا و بررسی میزان ضخامت آن در تشخیص آسیت سیروتیک از بدخیم بطور قابل ملاحظه‌ای حساس و اختصاصی می‌باشد.


دکتر محسن فکرت، دکتر فریده کی پور،
جلد 9، شماره 29 - ( 9-1381 )
چکیده

انسداد روده در زمان حاملگی عارضه نادر و خطرناکی است و در صورت عدم تشخیص بموقع با مرگ و میر ( mortality & morbidity ) مادر و جنین همراه است. بطور کلینیکی این بیماری با گروهی از بیماریهایی که باعث شکم حاد جراحی abdominal pain در حاملگی می‌شوند تشخیص افتراقی دارد. شایعترین علل انسداد روده در حاملگی چسبندگی ناشی از اعمال جراحی قبلی و ولوولوس ( Volvulus ) می‌باشند. اساس تشخیص دانستن جزئیات تاریخچه بیمار، معاینه فیزیکی، در نظر گرفتن تغییرات فیزیولوژیک حاملگی، بررسی تشخیص‌های افتراقی، استفاده از تستهای آزمایشگاهی و رادیوگرافیک می‌باشد. در این گزارش خانم افغانی 37 ساله living child=0, G19 معرفی می گردد که در سن حاملگی 32 هفته با درد اپیگاستر و استفراغ مراجعه نمود و پس از بررسی تشخیصهای افتراقی مانند (آپاندیسیت حاد، پانکراتیت، اولسرپیپتیک و پره‌اکلامپسی) با تشخیص انسداد روده باریک تحت درمان جراحی قرار گرفت.

0


دکتر مهشید طالبی،
جلد 10، شماره 35 - ( 9-1382 )
چکیده

    سل منتشر به معنای ابتلای همزمان چند عضو مانند پلور، صفاق و مننژ می‌باشد. پریتونیت سلی معمولاً به شکل سروز تظاهر می‌کند که در بررسی مایع اگزوداتیو با تعداد 500 تا 3000 سلول در هر میکرولیتر و با ارجحیت لنفوسیت مشاهده می‌شود. بیمار ما خانم 19 ساله افغانی بود که با تابلوی شکم حاد به اورژانس بیمارستان مراجعه کرده بود. بررسی مایع صفاق 000/50 عدد سلول با 95% PMN (Poly Morpho Nuclear Cells) را نشان داد و اسمیرو کشت مایع از نظر مایکوباکتریوم مثبت بود. با توجه به مطالب فوق بیمار تحت درمان 4 دارویی ضد سل قرار گرفت که بعداز 10 ماه پیگیری هیچ گونه مشکلی نداشت.

     


دکتر علی امینی،
جلد 10، شماره 37 - ( 12-1382 )
چکیده

سندرم بالانتین سندرمی است که با هیدروپس شدید جنینی و جفتی و به دنبال آن هیدروپس مادر، خود را نشان می‌دهد. این سندرم علل مختلفی دارد و در واقع می‌توان گفت هر عاملی که هیدروپس فتالیس شدید ایجاد نماید، ممکن است به سندرم بالانتین منجر شود. علائم آن شامل افزایش ناگهانی و سریع وزن و تورم شدید واولیگوری مادر همراه با وجود آلبومین در ادرار و فشار خون پایین‌تر از 140 میلیمتر جیوه و رقیق شدن خون می‌باشد. در این مقاله موردی از حاملگی همراه با سندرم بالانتین گزارش می‌شود که بیمار تخمدانهای تحریک شده و پلی‌کیستیک داشت و در نهایت جنین به روش سزارین متولد شد اما چند ساعت بعد از تولد فوت کرد.


دکتر فریده اخلاقی، دکتر طوبی فرازمند،
جلد 11، شماره 40 - ( 6-1383 )
چکیده

    سل ولوو شکل نادری از سل سیستم تناسلی است که ممکن است به طور اولیه و به صورت ضایعات زخمی مزمن(کهنه) ناحیه تناسلی بدون درگیری ناحیه تناسلی فوقانی بروز کند. از این رو ممکن است تشخیص آن به تأخیر افتد. در این بررسی 1 مورد سل دهانه رحم و ولوو در خانم 73 ساله‌ای که به دنبال زخم‌های مزمن تناسلی و لکوره و عدم پاسخ به درمان مراجعه کرده بود گزارش می‌شود. در بررسی‌های بیش‌تر سل ناحیه تناسلی تشخیص داده شد که با درمان ضد سل بهبود یافت.

        


میترا زندی، دکتر سیدموید علویان، ربابه معماریان، دکتر انوشیروان کاظم‌نژاد،
جلد 11، شماره 41 - ( 6-1383 )
چکیده

    سیروز کبدی به علت شیوع بالا و ایجاد عوارض ناتوان کننده و گاهی مرگبار، از مشکلات اساسی سیستم بهداشتی درمانی کشور ما محسوب می‌شود. مطالعات نشان می‌دهند که بیماری مزمن کبدی صرف نظر از نوع بیماری(سیروز، هپاتیت B، هپاتیت C و …)، به طور کلی کیفیت زندگی را کاهش می‌دهد و این اثر در بین انواع بیماری تفاوت بارزی ندارد. در این رابطه اگر بتوان با اجرای برنامه خود مراقبتی که براساس نیازهای آموزشی بیماران در محدوده‌های مختلف کیفیت زندگی طراحی شده باشد استقلال بیمار را حفظ کرد، احساس خوب بودن(رفاه) بیمار افزایش یافته و کیفیت زندگی فرد بهبود می‌یابد. این مطالعه جهت بررسی تأثیر برنامه خود مراقبتی بر کیفیت زندگی بیماران سیروتیک صورت گرفته است. در این پژوهش تعداد 44 نفر از بیماران سیروتیک(21 نفر گروه آزمون، 23 نفر گروه شاهد) به روش نمونه‌گیری در دست‌رس(غیراحتمالی) و با توجه به مشخصات نمونه(سن 65-20 و…) مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه حاوی اطلاعات دموگرافیک بیمار و همراهان، پرسش‌نامه کیفیت زندگی ویژه بیماران کبدی(CLDQ=Chronic liver disease questionaire)، چک لیست بررسی نیازهای آموزشی بیماران و چک لیست‌های خود گزارش‌دهی بوده است. برای گروه آزمون و همراهان، برنامه خود مراقبتی به صورت 4 جلسه 45 دقیقه‌ای اجرا شد و بیماران به مدت 3 ماه هر 15 روز 1 بار از طریق مشاوره تلفنی پژوهش‌گر با تک‌تک بیماران و در انتهای هر ماه نیز با مراجعه بیماران به مرکز و دریافت چک لیست‌های جدید و تحویل چک لیست‌های ماه قبل پی‌گیری شدند. کیفیت زندگی بیماران سیروتیک در 2 مرحله قبل و 3 ماه بعد از اجرای برنامه خود مراقبتی توسط پرسش‌نامه CLDQ سنجیده شد و در پایان میزان کیفیت زندگی در 2 گروه مقایسه گردید. تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم‌افزار SPSS صورت گرفت. آزمون آماری کای ـ دو و تی ـ تست با 05/0P> نشان داد که هر دو گروه شاهد و آزمون از نظر عوامل موثر بر کیفیت زندگی مانند سن و جنس و … یکسان هستند. آزمون آماری ویلکاکسون نشان داد که میانگین امتیاز کلی کیفیت زندگی در گروه آزمون قبل و بعد از اجرای برنامه مورد نظر اختلاف معنی‌درای دارد و نسبت به قبل بهبود یافته است(001/0=P). براساس همین آزمون میانگین امتیاز کلی کیفیت زندگی در گروه شاهد نیز قبل و بعد از مداخله، اختلاف معنی داری داشت و نسبت به قبل کاهش یافته بود(001/0=P). امتیاز کلی کیفیت زندگی قبل از اجرای برنامه خود مراقبتی و پس از آن در 2 گروه با استفاده از آزمون من ویتنی سنجیده شد. قبل از مداخله امتیاز کلی کیفیت زندگی در 2 گروه اختلاف معنی‌داری نداشت(75/0=P) اما پس از اجرای برنامه خود مراقبتی بین 2 گروه اختلاف معنی‌داری مشاهده گردید(001/0=P). با توجه به نتایج به دست آمده، فرضیه پژوهش تحت عنوان“کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سیروزی که برنامه خود مراقبتی را به کار می‌برند نسبت به گروه شاهد بهبود می‌یابد” تأیید گردید.

دکتر ماندانا دولتی، دکتر مریم کدیور،
جلد 12، شماره 49 - ( 12-1384 )
چکیده

    زمینه و هدف: امروزه اهمیت تشخیص صحیح و زودهنگام بیماری‌ها و پیشگیری از حوادث ناشی از امراض، بر کسی پوشیده نیست. یکی از را‌ه‌های صحیح پیشگیری، تشخیص زودرس بیماری‌ها است. در میان روشهای موثر و اقدامات صددرصد مفید، بررسی‌های سیتولوژیک قرار دارد. با آشنایی با تغییرات اولیه خصوصیات ریخت‌شناسی سلولها شاید بتوان قبل از آنکه بیماری اشکال بالینی خود را نشان دهد، آن را تشخیص داد و به درمان موثر اقدام نمود. در این مطالعه نتایج نمونه‌های سیتولوژی مایعات با نتایج سل بلاک آنها مقایسه شد تا مشخص گردد نمونه‌های سل بلاک تا چه حدی می‌توانند تکمیل کننده نتایج نمونه‌های سیتولوژی باشند. روش بررسی: در 300 بیمار که در سال 1382 به یک بیمارستان تهران مراجعه کرده و تحت آسپیراسیون و یا لاواژ قرار گرفته بودند، بررسی انجام شد. از نمونه‌های این بیماران، لامهای سیتولوژی و سل بلاک تهیه شد و نتایج در گروه‌ها با هم مقایسه شدند. سپس نمونه‌ها به 5 دستــه عمــده تقسیم شدند: 1- تغییرات التهابی 2- تغییرات بدخیم 3- تغییرات مشکوک(suspicious) 4- منفی از نظر بدخیمی(negative for malignancy) 5- Lymphocytic rich یافته‌ها: نمونه‌های سیتولوژی و سل بلاک مایعات مختلف بدن با هم مقایسه شدند. بیش‌ترین نمونه‌های دریافتی، شامل مایع پلور و پریتوئن بود. در درجه بعد شایع‌ترین نمونه‌های دریافتی، برونکوآلوئولار لاواژ و آسپیراسیون تیرویید بودند. 53% از جوابهای سیتولوژی و 2/54% از جوابهای سل بلاک، از نظر بدخیمی، منفی بودند. 9/31% از جوابهای سیتولوژی و 5/21% از جوابهای سل بلاک، نشان دهنده التهاب مزمن بودند. درصد جوابهای مشکوک(suspicious) در سیتولوژی، 3% و در سل بلاک، 2% بوده است. درصد جوابهای بدخیمی(malignancy) در سیتولوژی و سل بلاک، 4% بوده است. مابقی مربوط به جوابهای bloody، unsatisfactory و insufficient بــود کــه در شمــارش محســوب نگردید. در ضمن در مورد جوابهای بدخیمی، به عنوان gold-standard، از جواب بیوپســی استفــاده شــد که در مورد سیتولوژی، حساسیت، 5/54% و ویژگی آن 5/98%(00/0=Pv)، در مــورد سل بلاک، حساسیــت، 70% و ویژگــی آن 8/97% بــود(00/0=Pv). ارزش پیشگویــی مثبــت در سیتولــوژی (positive predictive value=PPV)، 60% و ارزش پیشگویی منفی(Negative predictive value=NPV)، 1/98% بوده است. ارزش پیشگویی مثبت در سل بلاک، 50% و ارزش پیشگویی منفی، 9/98% بوده است. در مورد پلورال افیوژن، ویژگی(specifity)، 99% و حساسیت(sensitivity)، 3/33% بوده است و Pvalue مربوط به آن 000/0 بوده است. در مورد جوابهای بدخیمی در سل بلاک، در پلورال افیوژن، حساسیت و ویژگی 100% بوده است و Pvalue آن 002/0 بوده است. ارزش پیشگویی مثبت و منفی در مورد سیتولوژی پلورال افیوژن به ترتیب 50% و 98% بوده و در مورد جواب سل بلاک، 40% و 100% بوده است. جوابهای مایع آسیت با جوابهای بیوپسی آنها مقایسه شد که در مورد سیتولوژی، حساسیت، 4/71% و ویژگی، 9/98% با pvalue 000/0 بوده است. PPV و NPV در مورد سیتولوژی آسیت به ترتیب 3/83% و 9/97% بوده است. در نهایت برای پی بردن به توافق سیتولوژی و سل بلاک از test of agreement استفاده شد و کاپای آن 977/0 محاسبه شد که نشانگر توافق مناسب است(000/0=pv). نتیجه‌گیری: بین جوابهای سیتولوژی و سل بلاک همخوانی مناسبی وجود داشت، اما در مورد جوابهای بدخیمی در سیتولوژی، ویژگی از حساسیت بالاتر بود؛ این به این معنا است که با بدست آوردن جواب مثبت در سیتولوژی می‌توان مطمئن بود که جواب بیوپسی، آن را تایید می‌کند ولی حساسیت این روش پایین بود چون بعضی از موارد بدخیمی در سیتولوژی، می‌تواند مورد اغماض قرار گیرد پس به دلیل موارد منفی کاذب بالای جواب سیتولوژی بخصوص در موارد جوابهای بدخیم باید از روشهای کامل‌تری مثل سل بلاک استفاده کرد.


دکتر علیرضا صادقی‌پور، دکتر شهرام آگاه، دکتر رضا پژنگ، ندا عشایری، مهدی رضایی، سیدمحمد فرشته‌نژاد، هما محمدصادقی،
جلد 13، شماره 50 - ( 1-1385 )
چکیده

    زمینه و هدف: هپاتیت مزمن یک بیماری شایع کبدی و ناشی از علل گوناگون ویروسی و غیر ویروسی می‌باشد. هپاتیت مزمن در کشور ما از شیوع نسبتا بالایی برخوردار است. با گذشت حدوداً 50 سال از شناسایی آن هنوز در بعضی موارد علت بروز هپاتیت کاملا مشخص نیست. هدف از انجام این مطالعه، تعیین فراوانی یافته‌های پاتولوژیک براساس سیستم Ishak در بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن و سیروز به منظور تشخیص دقیق‌تر و تصمیم گیری درمانی صحیح‌تر می‌باشد. روش بررسی: در مطالعه حاضر که به روش مشاهده‌ای ـ مقطعی صورت گرفت، 40 نمونه بیوپسی کبدی بیماران بستری با تشخیص هپاتیت مزمن و سیروز در بیمارستان رسول اکرم(ص) در فاصله زمانی سال‌های 1376 تا 1381 مورد بررسی قرار گرفت. این نمونه‌ها براســاس آخریــن اصلاحات سیستــم Ishak نمره‌دهی شــد. در آنالیــز تحلیلی، از آزمون‌‌های Chi-square, One Way ANOVA و K.S استفاده گردید. یافته‌ها: میانگین سن بیماران 3/3 1/51 سال بود. 1/42% زن و 9/57% مرد بودند. نتایج درجه‌بندی(Grading) و مرحله‌بندی(Staging) بر اساس سیستم Ishak به شرح زیر بود: 7 بیمار(5/17%) Minimal Chronic Hepatitis(درجه 1و0)، 15 بیمار(5/37%) Mild Chronic Hepatitis(درجه 6-2)، 7 بیمار(5/17%) Moderate Chronic Hepatitis(درجه 11-7)، 10 بیمار(25%) Severe Chronic Hepatitis(درجه 16-12) و 1 بیمار(5/2%) Active Cirrhosis(درجه 18.17). 8 بیمار (20%) Stage0، 8 بیمار (20%) Stage1، 5 بیمار(5/12%) Stage2، 9 بیمار (5/22%) Stage3 ، 4 بیمار (10%) Stage4 ، 5 بیمار (5/12%) Stage5 و 1 بیمار (5/2%) Stage6. در آنالیز تحلیلی، ارتباط آماری معنی‌داری بین درجه‌بندی و مرحله‌بندی به دست آمد(000/0=p). همچنین ارتباط آماری معنی‌داری بین فاکتورهای سابقه آنسفالوپاتی کبدی، سابقه آسیت و افزایش سن با درجه‌بندی و مرحله‌بندی به دست آمد(05/0p<). نتیجه‌گیری: تاثیر کاربردی سیستم‌های نمره‌دهی در زمانی که متخصصین بالینی در تشخیص قطعی با مشکل مواجه می‌شوند، نقش خود را بیشتر نشان می‌دهد. با توجه به این مطالعه، استفاده از سیستم نمره‌دهی Ishak در ارزیابی هپاتیت‌های مزمن به عنوان شیوه‌ای کارآمد و پویا در تشخیص صحیح و پایش درمان توصیه می‌گردد.


دکتر محمدیوسف اعرابی‌مقدم، دکتر کیهان صیادپور،
جلد 13، شماره 53 - ( 10-1385 )
چکیده

    زمینه و هدف: شیوع کاردیومیوپاتی اتساعی در کودکان، 36 مورد در هر 100000 نفر است. از مسایل مهم، پیش‌آگهی می‌باشد که براساس گزارش‌ها، احتمال طول عمر 5 ساله، حدود 50% و 10 ساله، حدود 25% می‌باشد. اهداف این مطالعه، بررسی پیش‌آگهی، درمان و مرگ و میر مبتلایان به کاردیومیوپاتی اتساعی در ایران می‌باشد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی، پرونده‌های تمام نوزادان و کودکان مبتلا به کاردیومیوپاتی اتساعی بستری شده بین سالهای 1369 تا 1383 در بخش کودکان این مرکز، مورد بررسی قرار گرفتند. یافته‌ها: از 115 بیمار، 67 نفر، مذکر(58%) و 48 نفر، مونث(42%) بودند. میانگین سنی، 4/8 سال و میانگین وزن، 5/21 کیلوگرم بود. دیسترس تنفسی، شایع‌ترین یافته بود(3/71% بیماران) و نارسایی احتقانی قلب با شیوع 62%، در مقام بعدی بود. 94 بیمار(82%)، تحت درمان طبی شامل دیژیتالیس، فورزماید و داروهای مهار کننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین(کاپتوپریل) مرخص شدند. 21 بیمار(18%)، با تابلوی نارسایی احتقانی قلب و دیس‌ریتمی، در اولین بستری فوت شدند. در پیگیری انجام شده(میانگین مدت پیگیری، 6 سال و بین صفر تا 13 سال بود)، 56% بیماران در دسترس، هنوز زنده بودند. نتیجه‌گیری: پیش‌آگهی کاردیومیوپاتی اتساعی با سن شروع زیر 2 سال، نارسایی احتقانی قلب و دیس‌ریتمی، کماکان وخیم است، ولی تلاش‌های جدید در استفاده از داورهایی نظیر L-carnitine، هورمون رشد، ایمونوگلبولین داخل وریدی، پیوند قلب و روشهای جدید جراحی، افق‌های جدیدی را به روی این بیماران می‌گشاید.


دکتر سیدمحمدحسین هاشمی، دکتر محمود محمدی، دکتر فروغ‌السادات هاشمی،
جلد 14، شماره 55 - ( 4-1386 )
چکیده

    مقدمه: سل یک بیماری نسبتاً شایع در کشورهای در حال توسعه می‌باشد. سل خارج ریوی محدود به لوزالمعده، بسیار کم گزارش شده است. علایمی مثل درد شکم، تب، عرق شبانه، یرقان و کاهش وزن همراه با توده لوزالمعده، بخصوص در افراد جوان، باید توجه به این بیماری را افزایش دهد. معرفی بیمار: در این مقاله، خانم 51 ساله با سابقه تب، درد اپی‌گاستر و کاهش وزن از 2 ماه قبل از مراجعه، گزارش می‌شود که در سونوگرافی و سی‌تی‌اسکن شکم، توده لوزالمعده وجود داشت. پس از انجام FNA(Fine needle aspiration) زیر دید مستقیم سی‌تی‌اسکن و جراحی، تشخیص سل لوزالمعده برای وی مطرح شد. نتیجه‌گیری: بیمار تحت درمان چهار دارویی ضد سل قرار گرفت و علایم بیماری و توده لوزالمعده بهبود یافت.


دکتر مهشید طالبی طاهر، دکتر محمدسعید حسن الفرجی،
جلد 15، شماره 0 - ( 6-1387 )
چکیده

  زمینه و هدف: از بین بیماری‌های عفونی، سل دومین عامل مرگ در سرتاسر جهان است و 2 میلیون نفر را سالیانه به کام مرگ می‌کشاند. تشخیص گروه‌های پرخطر(مانند معتادین تزریقی، دیابت شیرین و تماس نزدیک با بیماران مسلول) در امر برنامه‌های تشخیص، پیشگیری و کنترل بسیار مهم می‌باشد. هدف از این مطالعه، تعیین شیوع عوامل خطرساز برای بیماری سل می‌باشد.

  روش بررسی: در یک مطالعه توصیفی ـ مقطعی، همه پرونده‌های بیماران مسلول در بیمارستان فیروزگر در طی سالهای 83-1381 مورد بررسی قرار گرفتند. پرسشنامه شامل اطلاعات مربوط به سن، جنس، ملیت، مصرف سیگار، عفونت HIV ، تماس نزدیک با بیماران مسلول، دیابت شیرین، نارسایی مزمن کلیه، لنفوم، لوسمی و درمان ایمونوساپرسیو(کورتون) بود. آنالیز آماری با ( version 15 ) SPSS انجام شد. شاخص فراوانی، میانگین و انحراف معیار تعیین گردید.

  یافته‌ها: در بین 88 بیمار، شایع‌ترین عامل خطری که در بیماران مسلول دیده شد، سیگار(45/20%) بود و به دنبال آن، دیابت شیرین(22/10%)، تماس نزدیک(95/7%)، اعتیاد تزریقی(81/6%)، نارسایی مزمن کلیه(4/3%)، عفونت HIV (27/2%) و لوسمی(13/1%) از دیگر عوامل خطر بودند.

  نتیجه‌گیری: این مطالعه شاید توانسته باشد اثر قابل توجه عوامل زمینه‌ساز را برای سل نشان بدهد. بنابراین کشف عفونت سل در این گروه‌های پر خطر بسیار مهم است.


مریم ظریف‌یگانه، دکتر شهریار اقتصادی، دکتر مسعود وکیلی، امیر‌حسین فقیه، حمید حقانی، دکتر عیسی نور‌محمدی، دکتر علی گلشائیان،
جلد 16، شماره 0 - ( 8-1388 )
چکیده

    زمینه و هدف: سوء‌تغذیه ناشی از سرطان و تحلیل ذخایر تغذیه‌ای می‌تواند منجر به افزایش خطر بیماری‌زایی، کاهش پاسخ به درمان‌های ضدسرطان و مدت بقای کمتر در بیماران مبتلا به سرطان شود. این پژوهش به‌منظور ارزیابی وضعیت ‌تغذیه بیماران مبتلا به سرطان در‌طی شیمی‌درمانی در بیمارستان‌های تابعه دانشگاه علوم‌پزشکی و خدمات‌ بهداشتی-درمانی ایران صورت گرفت.

روش‌ بررسی: در این پژوهش که به روش طولی انجام شد، 71بیمار بزرگسال مبتلا به انواع بدخیمی به‌روش نمونه‌گیری طبقه‌ای با تخصیص متناسب از دو بیمارستان رسول اکرم(ص) و فیروزگر تهران انتخاب شدند. وضعیت تغذیه آن‌ها توسط شاخص‌‌های ‌تن‌سنجی (BMI، MAC، AMA، TSF) وبیوشیمیایی (آلبومین و توتال‌‌پروتئین سرم)، دریافت غذایی (پرسشنامه‌یادآمدغذایی‌24‌ساعته و ثبت‌غذایی3روزه) و  پرسشنامهPG-SGAOttery’s در سه مقطع زمانی آغاز، میانه و پایان دوره کامل شیمی‌درمانی ارزیابی شد.داده‌ها توسط آزمون‌هایRepeated Measure ANOVA ، Wilcoxon  و  Kruskal-Wallis در نرم‌افزار  SPSS V.12 آنالیز‌شدند.

یافته‌ها: در طول دوره درمان، میانگین شاخص‌های آنتروپومتری و بیوشیمیایی در 50 بیمار زنده تا پایان دوره درمان روند افزایش غیرمعنی‌دار و میانگین مصرف درشت‌مغذی‌ها و انرژی آن‌ها روند کاهش غیر‌معنی‌دار یافت. 21 نفر از بیماران در‌طول دوره‌درمان فوت شدند که میانگین  BMIو MAC آن‌ها روند کاهش معنی‌دار (به ترتیب: 01/0=p، 02/0=p) داشت. درصد سوء‌تغذیه در طول دوره‌درمان، بر اساس شاخص‌های مذکور از 100-0% متغیر بود که در بیماران زنده تا پایان درمان روندی تقریباً ثابت و برای فوت‌شده‌ها روند افزایشی داشت. بر اساس   پرسشنامهPG-SGAOttery’s، 80% بیماران زنده و 100% فوت‌شده‌ها به مداخله تغذیه‌ای نیازداشتند.

نتیجه‌گیری: میزان سوءتغذیه در افراد فوت‌شده در طول درمان، بیماران در مرحله پیشرفته بیماری و افراد با بدخیمی‌های با منشاء ناشناخته و همچنین قسمت فوقانی‌دستگاه گوارش و ریه بیشتر از سایرین بود. تخمین درصد سوءتغذیه در بیماران مبتلا به سرطان بسته به ابزار به کاررفته، مرحله، نوع و وضعیت‌ حیات متفاوت است. بنابراین ارزیابی وضعیت تغذیه این بیماران در بدو تشخیص بیماری با هدف اعمال مداخله تغذیه‌ای مناسب و پیگیری وضعیت تغذیه بیمار در‌طی دوره ‌درمان‌های ضد‌سرطان ضروری است.


مانی مفیدی، سعید عباسی، داوود فارسی، تینا کبیری خداداد،
جلد 26، شماره 8 - ( 8-1398 )
چکیده

زمینه و هدف: آسیت به تجمع مایع در حفره صفاق اطلاق می‌شود. با توجه به علل متفاوت به وجود آورنده آسیت، اهمیت اطلاع از علل و ناشناخته بودن وضعیت آن در منطقه به بررسی علل مراجعه و سرانجام بیماران مبتلا به آسیت شکم مراجعهکننده به بخش اورژانس بیمارستان رسول اکرم و بیمارستان فیروزگر پرداختیم.
روش کار: پژوهش حاضر، یک مطالعه توصیفی مبتنی بر اطلاعات پرونده‌های موجود در بایگانی بوده که بر روی بیماران دارای آسیت مراجعه‌کننده به اورژانس بیمارستان‌های رسول اکرم و فیروزگر، در سال‌های 95-90 انجام شده است. تمام اطلاعات از قبیل اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات از پرونده استخراج و طبقه‌بندی شد. سپس تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرمافزار آماری SPSS نسخه 21 انجام شد.
یافته‌ها: تعداد کل بیمارانی که در نهایت وارد مطالعه شدند 427 نفر (245 مرد و 182 زن) بوده است. برای متغیر سن، مقدار کمینه برابر با 7 سال و بیشینه برابر 94 سال بوده است و میانگین 8/57 سال به دست آمده است. تفاوت معناداری بین دو جنس مشاهده نشد. درد شکم و افزایش قطر شکم به ترتیب با 8/36 و 8/20 درصد، شایع‌ترین شکایت در مراجعه افراد به اورژانس بوده‌اند. بر اساس مطالعه ما شایع‌ترین تشخیص در افراد مبتلا به آسیت مراجعه‌کننده به اورژانس (پریتونیت باکتریایی خود به خودی SBP) بوده است (7/31 درصد) و 1/25 درصد بیماران نیاز به ICU داشتند.
نتیجه‌گیری: با توجه به مطالعه صورت گرفته توجه ویژه به علل آسیت و پیش‌آگاهی بیماران نقش به سزایی در تشخیص زودرس و پیش‌آگاهی بیماران دارد از مطالعه حاضر می‌توان نتیجه گرفت؛ SBP (پریتونیت باکتریایی خود به خودی) و بدخیمی در بیماران مراجعهکننده به بیمارستان فیروزگر و رسول اکرم شیوع بالایی دارد و با توجه به مرگ‌ومیر حدود 10% این بیماران با نگاه جدیتر به این بیماران توجه شود و با تشخیص زودتر و درمان زودتر بتوان پیش‌آگاهی این بیماران را بهبود بخشید.
 

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علوم پزشکی رازی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Razi Journal of Medical Sciences

Designed & Developed by : Yektaweb